Ruth-3
ரூத்-
Tamil Christian song lyrics in Tamil script and English letters (Tanglish).
Ruth-3 – ரூத்-3
1. பின்பு அவள் மாமியாகிய நகோமி அவளை நோக்கி: என் மகளே, நீ சுகமாய் வாழ்ந்திருக்கும்படி நான் உனக்குச் சவுக்கியத்தைத் தேடாதிருப்பேனோ?
2. நீ போவாசின் வேலைக்காரிகளோடே கூடியிருந்தாயே, அவன் நம்முடைய உறவின் முறையான் அல்லவா? இதோ, அவன் இன்று இராத்திரி களத்திலே வாற்கோதுமை தூற்றுவான்.
3. நீ குளித்து, எண்ணெய் பூசி, உன் வஸ்திரங்களை உடுத்திக்கொண்டு, அந்தக் களத்திற்குப் போ; அந்த மனுஷன் புசித்துக் குடித்துத் தீருமட்டும் அவன் கண்ணுக்கு எதிர்ப்படாமலிரு.
4. அவன் படுத்துக்கொண்டபோது, அவன் படுத்திருக்கும் இடத்தை நீ பார்த்திருந்து போய், அவன் கால்களின்மேல் மூடியிருக்கிற போர்வையை ஒதுக்கி நீ படுத்துக்கொள்; அப்பொழுது நீ செய்யவேண்டியது இன்னதென்று அவன் உனக்குச் சொல்லுவான் என்றாள்.
5. அதற்கு அவள்: நீர் எனக்குச் சொன்னபடியெல்லாம் செய்வேன் என்றாள்.
6. அவள் களத்திற்குப்போய், தன் மாமி தனக்குக் கற்பித்தபடியெல்லாம் செய்தாள்.
7. போவாஸ் புசித்துக் குடித்து, மகிழ்ச்சியாயிருந்து, ஒரு அம்பாரத்து அடியிலே வந்து படுத்துக்கொண்டான். அப்பொழுது அவள்: மெள்ளப்போய், அவன் கால்களின்மேல் மூடியிருக்கிற போர்வையை ஒதுக்கிப் படுத்துக்கொண்டாள்.
8. பாதிராத்திரியிலே, அந்த மனுஷன் அருண்டு, திரும்பி, ஒரு ஸ்திரீ தன் பாதத்தண்டையிலே படுத்திருக்கிறதைக் கண்டு,
9. நீ யார் என்று கேட்டான்; அவள், நான் உம்முடைய அடியாளாகிய ரூத்; நீர் உம்முடைய அடியாள்மேல் உம்முடைய போர்வையை விரியும்; நீர் சுதந்தரவாளி என்றாள்.
10. அதற்கு அவன்: மகளே, நீ கர்த்தரால் ஆசீர்வதிக்கப்படுவாயாக; நீ தரித்திரரும் ஐசுவரியவான்களுமான வாலிபர்களின் பிறகே போகாததினால், உன் முந்தின நற்குணத்தைப்பார்க்கிலும் உன் பிந்தின நற்குணம் உத்தமமாயிருக்கிறது.
11. இப்போதும் மகளே, நீ பயப்படாதே; உனக்கு வேண்டியபடியெல்லாம் செய்வேன்; நீ குணசாலி என்பதை என் ஜனமாகிய ஊராரெல்லாரும் அறிவார்கள்.
12. நான் சுதந்தரவாளி என்பது மெய்தான்; ஆனாலும் என்னிலும் கிட்டின சுதந்தரவாளி ஒருவன் இருக்கிறான்.
13. இராத்திரிக்குத் தங்கியிரு; நாளைக்கு அவன் உன்னைச் சுதந்தரமுறையாய் விவாகம்பண்ணச் சம்மதித்தால் நல்லது, அவன் விவாகம்பண்ணட்டும்; அவன் உன்னை விவாகம் பண்ண மனதில்லாதிருந்தானேயாகில், நான் உன்னைச் சுதந்தரமுறையாய் விவாகம்பண்ணுவேன் என்று கர்த்தருடைய ஜீவனைக்கொண்டு ஆணையிடுகிறேன்; விடியற்காலமட்டும் படுத்துக் கொண்டிரு என்றான்.
14. அவள் விடியற்காலமட்டும் அவன் பாதத்தண்டையில் படுத்திருந்து, களத்திலே ஒரு ஸ்திரீ வந்ததாக ஒருவருக்கும் தெரிவிக்கவேண்டாம் என்று அவன் சொல்லியிருந்தபடியால், ஒருவர் முகம் ஒருவருக்குத் தெரியாததற்கு முன்னே எழுந்திருந்தாள்.
15. அவன் அவளை நோக்கி: நீ போர்த்துக்கொண்டிருக்கிற போர்வையை விரித்துப்பிடி என்றான்; அவள் அதைப் பிடித்தபோது, அவன் அதிலே ஆறுபடி வாற்கோதுமையை அளந்துபோட்டு, அவள்மேல் தூக்கிவிட்டு, பட்டணத்திற்குப் புறப்பட்டுவந்தான்.
16. அவள் தன் மாமியினிடத்தில் வந்தபோது, அவள்: என் மகளே, உன் செய்தி என்ன என்று கேட்டாள்; அப்பொழுது அவள்: அந்த மனுஷன் தனக்குச் செய்ததையெல்லாம் அவளுக்கு விவரித்தாள்.
17. மேலும் அவர், நீ உன் மாமியாரண்டைக்கு வெறுமையாய்ப் போகவேண்டாம் என்று சொல்லி, இந்த ஆறுபடி வாற்கோதுமையை எனக்குக் கொடுத்தார் என்றாள்.
18. அப்பொழுது அவள்: என் மகளே, இந்தக் காரியம் என்னமாய் முடியும் என்று நீ அறியுமட்டும் பொறுத்திரு; அந்த மனுஷன் இன்றைக்கு இந்தக் காரியத்தை முடிக்குமுன் இளைப்பாறமாட்டான் என்றாள்.
Ruth-3 – rooth-3
1. pinpu aval mamiyakiya nakoomi avalai nookki: en makale, nee sukamay vazhnthirukkumpati nan unakkus savukkiyaththaith thetathiruppenoo?
2. nee poovasin velaikkarikaloote kootiyirunthaye, avan nammutaiya uravin muraiyan allava? ithoo, avan inru iraththiri kalaththile varkoothumai thoorruvan.
3. nee kuliththu, enney poosi, un vasthirangkalai utuththikkontu, anthak kalaththirkup poo; antha manushan pusiththuk kutiththuth theerumattum avan kannukku ethirppatamaliru.
4. avan patuththukkontapoothu, avan patuththirukkum itaththai nee parththirunthu pooy, avan kalkalinmel mootiyirukkira poorvaiyai othukki nee patuththukkol; appozhuthu nee seyyaventiyathu innathenru avan unakkus solluvan enral.
5. atharku aval: neer enakkus sonnapatiyellam seyven enral.
6. aval kalaththirkuppooy, than mami thanakkuk karpiththapatiyellam seythal.
7. poovas pusiththuk kutiththu, makizhssiyayirunthu, oru amparaththu atiyile vanthu patuththukkontan. appozhuthu aval: mellappooy, avan kalkalinmel mootiyirukkira poorvaiyai othukkip patuththukkontal.
8. pathiraththiriyile, antha manushan aruntu, thirumpi, oru sthiree than pathaththantaiyile patuththirukkirathaik kantu,
9. nee yar enru kettan; aval, nan ummutaiya atiyalakiya rooth; neer ummutaiya atiyalmel ummutaiya poorvaiyai viriyum; neer suthantharavali enral.
10. atharku avan: makale, nee karththaral aaseervathikkappatuvayaka; nee thariththirarum aisuvariyavankalumana valiparkalin pirake pookathathinal, un munthina narkunaththaipparkkilum un pinthina narkunam uththamamayirukkirathu.
11. ippoothum makale, nee payappatathe; unakku ventiyapatiyellam seyven; nee kunasali enpathai en janamakiya oorarellarum arivarkal.
12. nan suthantharavali enpathu meythan; aanalum ennilum kittina suthantharavali oruvan irukkiran.
13. iraththirikkuth thangkiyiru; nalaikku avan unnais suthantharamuraiyay vivakampannas sammathiththal nallathu, avan vivakampannattum; avan unnai vivakam panna manathillathirunthaneyakil, nan unnais suthantharamuraiyay vivakampannuven enru karththarutaiya jeevanaikkontu aanaiyitukiren; vitiyarkalamattum patuththuk kontiru enran.
14. aval vitiyarkalamattum avan pathaththantaiyil patuththirunthu, kalaththile oru sthiree vanthathaka oruvarukkum therivikkaventam enru avan solliyirunthapatiyal, oruvar mukam oruvarukkuth theriyathatharku munne ezhunthirunthal.
15. avan avalai nookki: nee poorththukkontirukkira poorvaiyai viriththuppiti enran; aval athaip pitiththapoothu, avan athile aarupati varkoothumaiyai alanthupoottu, avalmel thookkivittu, pattanaththirkup purappattuvanthan.
16. aval than mamiyinitaththil vanthapoothu, aval: en makale, un seythi enna enru kettal; appozhuthu aval: antha manushan thanakkus seythathaiyellam avalukku vivariththal.
17. melum avar, nee un mamiyarantaikku verumaiyayp pookaventam enru solli, intha aarupati varkoothumaiyai enakkuk kotuththar enral.
18. appozhuthu aval: en makale, inthak kariyam ennamay mutiyum enru nee ariyumattum poruththiru; antha manushan inraikku inthak kariyaththai mutikkumun ilaipparamattan enral.
Ruth-3 – ரூத்-3
Ruth-3 – rooth-3
1. பின்பு அவள் மாமியாகிய நகோமி அவளை நோக்கி: என் மகளே, நீ சுகமாய் வாழ்ந்திருக்கும்படி நான் உனக்குச் சவுக்கியத்தைத் தேடாதிருப்பேனோ?
1. pinpu aval mamiyakiya nakoomi avalai nookki: en makale, nee sukamay vazhnthirukkumpati nan unakkus savukkiyaththaith thetathiruppenoo?
2. நீ போவாசின் வேலைக்காரிகளோடே கூடியிருந்தாயே, அவன் நம்முடைய உறவின் முறையான் அல்லவா? இதோ, அவன் இன்று இராத்திரி களத்திலே வாற்கோதுமை தூற்றுவான்.
2. nee poovasin velaikkarikaloote kootiyirunthaye, avan nammutaiya uravin muraiyan allava? ithoo, avan inru iraththiri kalaththile varkoothumai thoorruvan.
3. நீ குளித்து, எண்ணெய் பூசி, உன் வஸ்திரங்களை உடுத்திக்கொண்டு, அந்தக் களத்திற்குப் போ; அந்த மனுஷன் புசித்துக் குடித்துத் தீருமட்டும் அவன் கண்ணுக்கு எதிர்ப்படாமலிரு.
3. nee kuliththu, enney poosi, un vasthirangkalai utuththikkontu, anthak kalaththirkup poo; antha manushan pusiththuk kutiththuth theerumattum avan kannukku ethirppatamaliru.
4. அவன் படுத்துக்கொண்டபோது, அவன் படுத்திருக்கும் இடத்தை நீ பார்த்திருந்து போய், அவன் கால்களின்மேல் மூடியிருக்கிற போர்வையை ஒதுக்கி நீ படுத்துக்கொள்; அப்பொழுது நீ செய்யவேண்டியது இன்னதென்று அவன் உனக்குச் சொல்லுவான் என்றாள்.
4. avan patuththukkontapoothu, avan patuththirukkum itaththai nee parththirunthu pooy, avan kalkalinmel mootiyirukkira poorvaiyai othukki nee patuththukkol; appozhuthu nee seyyaventiyathu innathenru avan unakkus solluvan enral.
5. அதற்கு அவள்: நீர் எனக்குச் சொன்னபடியெல்லாம் செய்வேன் என்றாள்.
5. atharku aval: neer enakkus sonnapatiyellam seyven enral.
6. அவள் களத்திற்குப்போய், தன் மாமி தனக்குக் கற்பித்தபடியெல்லாம் செய்தாள்.
6. aval kalaththirkuppooy, than mami thanakkuk karpiththapatiyellam seythal.
7. போவாஸ் புசித்துக் குடித்து, மகிழ்ச்சியாயிருந்து, ஒரு அம்பாரத்து அடியிலே வந்து படுத்துக்கொண்டான். அப்பொழுது அவள்: மெள்ளப்போய், அவன் கால்களின்மேல் மூடியிருக்கிற போர்வையை ஒதுக்கிப் படுத்துக்கொண்டாள்.
7. poovas pusiththuk kutiththu, makizhssiyayirunthu, oru amparaththu atiyile vanthu patuththukkontan. appozhuthu aval: mellappooy, avan kalkalinmel mootiyirukkira poorvaiyai othukkip patuththukkontal.
8. பாதிராத்திரியிலே, அந்த மனுஷன் அருண்டு, திரும்பி, ஒரு ஸ்திரீ தன் பாதத்தண்டையிலே படுத்திருக்கிறதைக் கண்டு,
8. pathiraththiriyile, antha manushan aruntu, thirumpi, oru sthiree than pathaththantaiyile patuththirukkirathaik kantu,
9. நீ யார் என்று கேட்டான்; அவள், நான் உம்முடைய அடியாளாகிய ரூத்; நீர் உம்முடைய அடியாள்மேல் உம்முடைய போர்வையை விரியும்; நீர் சுதந்தரவாளி என்றாள்.
9. nee yar enru kettan; aval, nan ummutaiya atiyalakiya rooth; neer ummutaiya atiyalmel ummutaiya poorvaiyai viriyum; neer suthantharavali enral.
10. அதற்கு அவன்: மகளே, நீ கர்த்தரால் ஆசீர்வதிக்கப்படுவாயாக; நீ தரித்திரரும் ஐசுவரியவான்களுமான வாலிபர்களின் பிறகே போகாததினால், உன் முந்தின நற்குணத்தைப்பார்க்கிலும் உன் பிந்தின நற்குணம் உத்தமமாயிருக்கிறது.
10. atharku avan: makale, nee karththaral aaseervathikkappatuvayaka; nee thariththirarum aisuvariyavankalumana valiparkalin pirake pookathathinal, un munthina narkunaththaipparkkilum un pinthina narkunam uththamamayirukkirathu.
11. இப்போதும் மகளே, நீ பயப்படாதே; உனக்கு வேண்டியபடியெல்லாம் செய்வேன்; நீ குணசாலி என்பதை என் ஜனமாகிய ஊராரெல்லாரும் அறிவார்கள்.
11. ippoothum makale, nee payappatathe; unakku ventiyapatiyellam seyven; nee kunasali enpathai en janamakiya oorarellarum arivarkal.
12. நான் சுதந்தரவாளி என்பது மெய்தான்; ஆனாலும் என்னிலும் கிட்டின சுதந்தரவாளி ஒருவன் இருக்கிறான்.
12. nan suthantharavali enpathu meythan; aanalum ennilum kittina suthantharavali oruvan irukkiran.
13. இராத்திரிக்குத் தங்கியிரு; நாளைக்கு அவன் உன்னைச் சுதந்தரமுறையாய் விவாகம்பண்ணச் சம்மதித்தால் நல்லது, அவன் விவாகம்பண்ணட்டும்; அவன் உன்னை விவாகம் பண்ண மனதில்லாதிருந்தானேயாகில், நான் உன்னைச் சுதந்தரமுறையாய் விவாகம்பண்ணுவேன் என்று கர்த்தருடைய ஜீவனைக்கொண்டு ஆணையிடுகிறேன்; விடியற்காலமட்டும் படுத்துக் கொண்டிரு என்றான்.
13. iraththirikkuth thangkiyiru; nalaikku avan unnais suthantharamuraiyay vivakampannas sammathiththal nallathu, avan vivakampannattum; avan unnai vivakam panna manathillathirunthaneyakil, nan unnais suthantharamuraiyay vivakampannuven enru karththarutaiya jeevanaikkontu aanaiyitukiren; vitiyarkalamattum patuththuk kontiru enran.
14. அவள் விடியற்காலமட்டும் அவன் பாதத்தண்டையில் படுத்திருந்து, களத்திலே ஒரு ஸ்திரீ வந்ததாக ஒருவருக்கும் தெரிவிக்கவேண்டாம் என்று அவன் சொல்லியிருந்தபடியால், ஒருவர் முகம் ஒருவருக்குத் தெரியாததற்கு முன்னே எழுந்திருந்தாள்.
14. aval vitiyarkalamattum avan pathaththantaiyil patuththirunthu, kalaththile oru sthiree vanthathaka oruvarukkum therivikkaventam enru avan solliyirunthapatiyal, oruvar mukam oruvarukkuth theriyathatharku munne ezhunthirunthal.
15. அவன் அவளை நோக்கி: நீ போர்த்துக்கொண்டிருக்கிற போர்வையை விரித்துப்பிடி என்றான்; அவள் அதைப் பிடித்தபோது, அவன் அதிலே ஆறுபடி வாற்கோதுமையை அளந்துபோட்டு, அவள்மேல் தூக்கிவிட்டு, பட்டணத்திற்குப் புறப்பட்டுவந்தான்.
15. avan avalai nookki: nee poorththukkontirukkira poorvaiyai viriththuppiti enran; aval athaip pitiththapoothu, avan athile aarupati varkoothumaiyai alanthupoottu, avalmel thookkivittu, pattanaththirkup purappattuvanthan.
16. அவள் தன் மாமியினிடத்தில் வந்தபோது, அவள்: என் மகளே, உன் செய்தி என்ன என்று கேட்டாள்; அப்பொழுது அவள்: அந்த மனுஷன் தனக்குச் செய்ததையெல்லாம் அவளுக்கு விவரித்தாள்.
16. aval than mamiyinitaththil vanthapoothu, aval: en makale, un seythi enna enru kettal; appozhuthu aval: antha manushan thanakkus seythathaiyellam avalukku vivariththal.
17. மேலும் அவர், நீ உன் மாமியாரண்டைக்கு வெறுமையாய்ப் போகவேண்டாம் என்று சொல்லி, இந்த ஆறுபடி வாற்கோதுமையை எனக்குக் கொடுத்தார் என்றாள்.
17. melum avar, nee un mamiyarantaikku verumaiyayp pookaventam enru solli, intha aarupati varkoothumaiyai enakkuk kotuththar enral.
18. அப்பொழுது அவள்: என் மகளே, இந்தக் காரியம் என்னமாய் முடியும் என்று நீ அறியுமட்டும் பொறுத்திரு; அந்த மனுஷன் இன்றைக்கு இந்தக் காரியத்தை முடிக்குமுன் இளைப்பாறமாட்டான் என்றாள்.
18. appozhuthu aval: en makale, inthak kariyam ennamay mutiyum enru nee ariyumattum poruththiru; antha manushan inraikku inthak kariyaththai mutikkumun ilaipparamattan enral.