Romans-7
ரோமர் -
Tamil Christian song lyrics in Tamil script and English letters (Tanglish).
Romans-7 – ரோமர் -7
1. நியாயப்பிரமாணத்தை அறிந்திருக்கிறவர்களுடனே பேசுகிறேன். சகோதரரே, ஒரு மனுஷன் உயிரோடிருக்குமளவும் நியாயப்பிரமாணம் அவனை ஆளுகிறதென்று அறியாமலிருக்கிறீர்களா?
2. அதெப்படியென்றால், புருஷனையுடைய ஸ்திரீ தன் புருஷன் உயிரோடிருக்குமளவும் நியாயப்பிரமாணத்தின்படியே அவனுடைய நிபந்தனைக்கு உட்பட்டிருக்கிறாள்; புருஷன் மரித்த பின்பு புருஷனைப்பற்றிய பிரமாணத்தினின்று விடுதலையாயிருக்கிறாள்.
3. ஆகையால், புருஷன் உயிரோடிருக்கையில் அவள் வேறொரு புருஷனை விவாகம்பண்ணினால் விபசாரியென்னப்படுவாள்; புருஷன் மரித்தபின்பு அவள் அந்தப் பிரமாணத்தினின்று விடுதலையானபடியால், வேறொரு புருஷனை விவாகம் பண்ணினாலும் விபசாரியல்ல.
4. அப்படிப்போல, என் சகோதரரே, நீங்கள் மரித்தோரிலிருந்து எழுந்த கிறிஸ்து என்னும் வேறொருவருடையவர்களாகி, தேவனுக்கென்று கனிகொடுக்கும்படி கிறிஸ்துவின் சரீரத்தினாலே நியாயப்பிரமாணத்துக்கு மரித்தவர்களானீர்கள்.
5. நாம் மாம்சத்திற்கு உட்பட்டிருந்த காலத்தில் நியாயப்பிரமாணத்தினாலே தோன்றிய பாவ இச்சைகள் மரணத்திற்கு ஏதுவான கனிகளைக் கொடுக்கத்தக்கதாக நம்முடைய அவயவங்களிலே பெலன்செய்தது.
6. இப்பொழுதோ நாம் பழமையான எழுத்தின்படியல்ல, புதுமையான ஆவியின்படி ஊழியஞ்செய்யத்தக்கதாக, நம்மைக் கட்டியிருந்த நியாயப்பிரமாணத்துக்கு நாம் மரித்தவர்களாகி, அதினின்று விடுதலையாக்கப்பட்டிருக்கிறோம்.
7. ஆகையால் என்ன சொல்லுவோம்? நியாயப்பிரமாணம் பாவமோ? அல்லவே. பாவம் இன்னதென்று நியாயப்பிரமாணத்தினால் நான் அறிந்தேனேயன்றி மற்றப்படி அறியவில்லை; இச்சியாதிருப்பாயாக என்று நியாயப்பிரமாணம் சொல்லாதிருந்தால், இச்சை பாவம் என்று நான் அறியாமலிருப்பேனே.
8. பாவமானது கற்பனையினாலே சமயம்பெற்றுச் சகலவித இச்சைகளையும் என்னில் நடப்பித்தது. நியாயப்பிரமாணமில்லாவிட்டால் பாவம் செத்ததாயிருக்குமே.
9. முன்னே நியாயப்பிரமாணமில்லாதவனாயிருந்தபோது நான் ஜீவனுள்ளவனாயிருந்தேன்; கற்பனை வந்தபோது பாவம் உயிர்கொண்டது, நான் மரித்தவனானேன்.
10. இப்படியிருக்க, ஜீவனுக்கேதுவான கற்பனையே எனக்கு மரணத்துக்கேதுவாயிருக்கக்கண்டேன்.
11. பாவமானது கற்பனையினாலே சமயம்பெற்று, என்னை வஞ்சித்து, அதினாலே என்னைக் கொன்றது.
12. ஆகையால் நியாயப்பிரமாணம் பரிசுத்தமுள்ளதுதான், கற்பனையும் பரிசுத்தமாயும் நீதியாயும் நன்மையாயும் இருக்கிறது.
13. இப்படியிருக்க, நன்மையானது எனக்கு மரணமாயிற்றோ? அப்படியல்ல; பாவமே எனக்கு மரணமாயிற்று; பாவம் கற்பனையினாலே மிகுந்த பாவமுள்ளதாகும்படிக்கும், அது நன்மையானதைக் கொண்டு எனக்கு மரணத்தை உண்டாக்கினதினாலே, பாவமாகவே விளங்கும்படிக்கும் அப்படியாயிற்று.
14. மேலும், நமக்குத் தெரிந்திருக்கிறபடி, நியாயப்பிரமாணம் ஆவிக்குரியதாயிருக்கிறது, நானோ பாவத்துக்குக் கீழாக விற்கப்பட்டு, மாம்சத்துக்குரியவனாயிருக்கிறேன்.
15. எப்படியெனில், நான் செய்கிறது எனக்கே சம்மதியில்லை; நான் விரும்புகிறதைச் செய்யாமல், நான் வெறுக்கிறதையே செய்கிறேன்.
16. இப்படி நான் விரும்பாததைச் செய்கிறவனாயிருக்க, நியாயப்பிரமாணம் நல்லதென்று ஒத்துக்கொள்ளுகிறேனே.
17. ஆதலால் நான் அல்ல, எனக்குள் வாசமாயிருக்கிற பாவமே அப்படிச் செய்கிறது.
18. அதெப்படியெனில், என்னிடத்தில், அதாவது, என் மாம்சத்தில், நன்மை வாசமாயிருக்கிறதில்லையென்று நான் அறிந்திருக்கிறேன்; நன்மைசெய்யவேண்டுமென்கிற விருப்பம் என்னிடத்திலிருக்கிறது, நன்மைசெய்வதோ என்னிடத்திலில்லை.
19. ஆதலால் நான் விரும்புகிற நன்மையைச் செய்யாமல், விரும்பாத தீமையையே செய்கிறேன்.
20. அந்தப்படி நான் விரும்பாததை நான் செய்தால், நான் அல்ல, எனக்குள்ளே வாசமாயிருக்கிற பாவமே அப்படிச் செய்கிறது.
21. ஆனபடியால் நன்மைசெய்ய விரும்புகிற என்னிடத்தில் தீமையுண்டென்கிற ஒரு பிரமாணத்தைக் காண்கிறேன்.
22. உள்ளான மனுஷனுக்கேற்றபடி தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்தின்மேல் பிரியமாயிருக்கிறேன்.
23. ஆகிலும் என் மனதின் பிரமாணத்துக்கு விரோதமாய்ப் போராடுகிற வேறொரு பிரமாணத்தை என் அவயவங்களில் இருக்கக் காண்கிறேன்; அது என் அவயவங்களில் உண்டாயிருக்கிற பாவப்பிரமாணத்துக்கு என்னைச் சிறையாக்கிக் கொள்ளுகிறது.
24. நிர்ப்பந்தமான மனுஷன் நான்! இந்த மரணசரீரத்தினின்று யார் என்னை விடுதலையாக்குவார்?
25. நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசுகிறிஸ்துமூலமாய் தேவனை ஸ்தோத்திரிக்கிறேன். ஆதலால் நானே என் மனதினாலே தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்துக்கும், மாம்சத்தினாலேயோ பாவப்பிரமாணத்துக்கும் ஊழியஞ்செய்கிறேன்.
Romans-7 – roomar -7
1. niyayappiramanaththai arinthirukkiravarkalutane pesukiren. sakootharare, oru manushan uyirootirukkumalavum niyayappiramanam avanai aalukirathenru ariyamalirukkireerkala?
2. atheppatiyenral, purushanaiyutaiya sthiree than purushan uyirootirukkumalavum niyayappiramanaththinpatiye avanutaiya nipanthanaikku utpattirukkiral; purushan mariththa pinpu purushanaipparriya piramanaththininru vituthalaiyayirukkiral.
3. aakaiyal, purushan uyirootirukkaiyil aval veroru purushanai vivakampanninal vipasariyennappatuval; purushan mariththapinpu aval anthap piramanaththininru vituthalaiyanapatiyal, veroru purushanai vivakam panninalum vipasariyalla.
4. appatippoola, en sakootharare, neengkal mariththoorilirunthu ezhuntha kiristhu ennum veroruvarutaiyavarkalaki, thevanukkenru kanikotukkumpati kiristhuvin sareeraththinale niyayappiramanaththukku mariththavarkalaneerkal.
5. nam mamsaththirku utpattiruntha kalaththil niyayappiramanaththinale thoonriya pava issaikal maranaththirku ethuvana kanikalaik kotukkaththakkathaka nammutaiya avayavangkalile pelanseythathu.
6. ippozhuthoo nam pazhamaiyana ezhuththinpatiyalla, puthumaiyana aaviyinpati oozhiyanyseyyaththakkathaka, nammaik kattiyiruntha niyayappiramanaththukku nam mariththavarkalaki, athininru vituthalaiyakkappattirukkiroom.
7. aakaiyal enna solluvoom? niyayappiramanam pavamoo? allave. pavam innathenru niyayappiramanaththinal nan arintheneyanri marrappati ariyavillai; issiyathiruppayaka enru niyayappiramanam sollathirunthal, issai pavam enru nan ariyamaliruppene.
8. pavamanathu karpanaiyinale samayamperrus sakalavitha issaikalaiyum ennil natappiththathu. niyayappiramanamillavittal pavam seththathayirukkume.
9. munne niyayappiramanamillathavanayirunthapoothu nan jeevanullavanayirunthen; karpanai vanthapoothu pavam uyirkontathu, nan mariththavananen.
10. ippatiyirukka, jeevanukkethuvana karpanaiye enakku maranaththukkethuvayirukkakkanten.
11. pavamanathu karpanaiyinale samayamperru, ennai vanysiththu, athinale ennaik konrathu.
12. aakaiyal niyayappiramanam parisuththamullathuthan, karpanaiyum parisuththamayum neethiyayum nanmaiyayum irukkirathu.
13. ippatiyirukka, nanmaiyanathu enakku maranamayirroo? appatiyalla; pavame enakku maranamayirru; pavam karpanaiyinale mikuntha pavamullathakumpatikkum, athu nanmaiyanathaik kontu enakku maranaththai untakkinathinale, pavamakave vilangkumpatikkum appatiyayirru.
14. melum, namakkuth therinthirukkirapati, niyayappiramanam aavikkuriyathayirukkirathu, nanoo pavaththukkuk keezhaka virkappattu, mamsaththukkuriyavanayirukkiren.
15. eppatiyenil, nan seykirathu enakke sammathiyillai; nan virumpukirathais seyyamal, nan verukkirathaiye seykiren.
16. ippati nan virumpathathais seykiravanayirukka, niyayappiramanam nallathenru oththukkollukirene.
17. aathalal nan alla, enakkul vasamayirukkira pavame appatis seykirathu.
18. atheppatiyenil, ennitaththil, athavathu, en mamsaththil, nanmai vasamayirukkirathillaiyenru nan arinthirukkiren; nanmaiseyyaventumenkira viruppam ennitaththilirukkirathu, nanmaiseyvathoo ennitaththilillai.
19. aathalal nan virumpukira nanmaiyais seyyamal, virumpatha theemaiyaiye seykiren.
20. anthappati nan virumpathathai nan seythal, nan alla, enakkulle vasamayirukkira pavame appatis seykirathu.
21. aanapatiyal nanmaiseyya virumpukira ennitaththil theemaiyuntenkira oru piramanaththaik kankiren.
22. ullana manushanukkerrapati thevanutaiya niyayappiramanaththinmel piriyamayirukkiren.
23. aakilum en manathin piramanaththukku viroothamayp pooratukira veroru piramanaththai en avayavangkalil irukkak kankiren; athu en avayavangkalil untayirukkira pavappiramanaththukku ennais siraiyakkik kollukirathu.
24. nirppanthamana manushan nan! intha maranasareeraththininru yar ennai vituthalaiyakkuvar?
25. nammutaiya karththarakiya iyesukiristhumoolamay thevanai sthooththirikkiren. aathalal nane en manathinale thevanutaiya niyayappiramanaththukkum, mamsaththinaleyoo pavappiramanaththukkum oozhiyanyseykiren.
Romans-7 – ரோமர் -7
Romans-7 – roomar -7
1. நியாயப்பிரமாணத்தை அறிந்திருக்கிறவர்களுடனே பேசுகிறேன். சகோதரரே, ஒரு மனுஷன் உயிரோடிருக்குமளவும் நியாயப்பிரமாணம் அவனை ஆளுகிறதென்று அறியாமலிருக்கிறீர்களா?
1. niyayappiramanaththai arinthirukkiravarkalutane pesukiren. sakootharare, oru manushan uyirootirukkumalavum niyayappiramanam avanai aalukirathenru ariyamalirukkireerkala?
2. அதெப்படியென்றால், புருஷனையுடைய ஸ்திரீ தன் புருஷன் உயிரோடிருக்குமளவும் நியாயப்பிரமாணத்தின்படியே அவனுடைய நிபந்தனைக்கு உட்பட்டிருக்கிறாள்; புருஷன் மரித்த பின்பு புருஷனைப்பற்றிய பிரமாணத்தினின்று விடுதலையாயிருக்கிறாள்.
2. atheppatiyenral, purushanaiyutaiya sthiree than purushan uyirootirukkumalavum niyayappiramanaththinpatiye avanutaiya nipanthanaikku utpattirukkiral; purushan mariththa pinpu purushanaipparriya piramanaththininru vituthalaiyayirukkiral.
3. ஆகையால், புருஷன் உயிரோடிருக்கையில் அவள் வேறொரு புருஷனை விவாகம்பண்ணினால் விபசாரியென்னப்படுவாள்; புருஷன் மரித்தபின்பு அவள் அந்தப் பிரமாணத்தினின்று விடுதலையானபடியால், வேறொரு புருஷனை விவாகம் பண்ணினாலும் விபசாரியல்ல.
3. aakaiyal, purushan uyirootirukkaiyil aval veroru purushanai vivakampanninal vipasariyennappatuval; purushan mariththapinpu aval anthap piramanaththininru vituthalaiyanapatiyal, veroru purushanai vivakam panninalum vipasariyalla.
4. அப்படிப்போல, என் சகோதரரே, நீங்கள் மரித்தோரிலிருந்து எழுந்த கிறிஸ்து என்னும் வேறொருவருடையவர்களாகி, தேவனுக்கென்று கனிகொடுக்கும்படி கிறிஸ்துவின் சரீரத்தினாலே நியாயப்பிரமாணத்துக்கு மரித்தவர்களானீர்கள்.
4. appatippoola, en sakootharare, neengkal mariththoorilirunthu ezhuntha kiristhu ennum veroruvarutaiyavarkalaki, thevanukkenru kanikotukkumpati kiristhuvin sareeraththinale niyayappiramanaththukku mariththavarkalaneerkal.
5. நாம் மாம்சத்திற்கு உட்பட்டிருந்த காலத்தில் நியாயப்பிரமாணத்தினாலே தோன்றிய பாவ இச்சைகள் மரணத்திற்கு ஏதுவான கனிகளைக் கொடுக்கத்தக்கதாக நம்முடைய அவயவங்களிலே பெலன்செய்தது.
5. nam mamsaththirku utpattiruntha kalaththil niyayappiramanaththinale thoonriya pava issaikal maranaththirku ethuvana kanikalaik kotukkaththakkathaka nammutaiya avayavangkalile pelanseythathu.
6. இப்பொழுதோ நாம் பழமையான எழுத்தின்படியல்ல, புதுமையான ஆவியின்படி ஊழியஞ்செய்யத்தக்கதாக, நம்மைக் கட்டியிருந்த நியாயப்பிரமாணத்துக்கு நாம் மரித்தவர்களாகி, அதினின்று விடுதலையாக்கப்பட்டிருக்கிறோம்.
6. ippozhuthoo nam pazhamaiyana ezhuththinpatiyalla, puthumaiyana aaviyinpati oozhiyanyseyyaththakkathaka, nammaik kattiyiruntha niyayappiramanaththukku nam mariththavarkalaki, athininru vituthalaiyakkappattirukkiroom.
7. ஆகையால் என்ன சொல்லுவோம்? நியாயப்பிரமாணம் பாவமோ? அல்லவே. பாவம் இன்னதென்று நியாயப்பிரமாணத்தினால் நான் அறிந்தேனேயன்றி மற்றப்படி அறியவில்லை; இச்சியாதிருப்பாயாக என்று நியாயப்பிரமாணம் சொல்லாதிருந்தால், இச்சை பாவம் என்று நான் அறியாமலிருப்பேனே.
7. aakaiyal enna solluvoom? niyayappiramanam pavamoo? allave. pavam innathenru niyayappiramanaththinal nan arintheneyanri marrappati ariyavillai; issiyathiruppayaka enru niyayappiramanam sollathirunthal, issai pavam enru nan ariyamaliruppene.
8. பாவமானது கற்பனையினாலே சமயம்பெற்றுச் சகலவித இச்சைகளையும் என்னில் நடப்பித்தது. நியாயப்பிரமாணமில்லாவிட்டால் பாவம் செத்ததாயிருக்குமே.
8. pavamanathu karpanaiyinale samayamperrus sakalavitha issaikalaiyum ennil natappiththathu. niyayappiramanamillavittal pavam seththathayirukkume.
9. முன்னே நியாயப்பிரமாணமில்லாதவனாயிருந்தபோது நான் ஜீவனுள்ளவனாயிருந்தேன்; கற்பனை வந்தபோது பாவம் உயிர்கொண்டது, நான் மரித்தவனானேன்.
9. munne niyayappiramanamillathavanayirunthapoothu nan jeevanullavanayirunthen; karpanai vanthapoothu pavam uyirkontathu, nan mariththavananen.
10. இப்படியிருக்க, ஜீவனுக்கேதுவான கற்பனையே எனக்கு மரணத்துக்கேதுவாயிருக்கக்கண்டேன்.
10. ippatiyirukka, jeevanukkethuvana karpanaiye enakku maranaththukkethuvayirukkakkanten.
11. பாவமானது கற்பனையினாலே சமயம்பெற்று, என்னை வஞ்சித்து, அதினாலே என்னைக் கொன்றது.
11. pavamanathu karpanaiyinale samayamperru, ennai vanysiththu, athinale ennaik konrathu.
12. ஆகையால் நியாயப்பிரமாணம் பரிசுத்தமுள்ளதுதான், கற்பனையும் பரிசுத்தமாயும் நீதியாயும் நன்மையாயும் இருக்கிறது.
12. aakaiyal niyayappiramanam parisuththamullathuthan, karpanaiyum parisuththamayum neethiyayum nanmaiyayum irukkirathu.
13. இப்படியிருக்க, நன்மையானது எனக்கு மரணமாயிற்றோ? அப்படியல்ல; பாவமே எனக்கு மரணமாயிற்று; பாவம் கற்பனையினாலே மிகுந்த பாவமுள்ளதாகும்படிக்கும், அது நன்மையானதைக் கொண்டு எனக்கு மரணத்தை உண்டாக்கினதினாலே, பாவமாகவே விளங்கும்படிக்கும் அப்படியாயிற்று.
13. ippatiyirukka, nanmaiyanathu enakku maranamayirroo? appatiyalla; pavame enakku maranamayirru; pavam karpanaiyinale mikuntha pavamullathakumpatikkum, athu nanmaiyanathaik kontu enakku maranaththai untakkinathinale, pavamakave vilangkumpatikkum appatiyayirru.
14. மேலும், நமக்குத் தெரிந்திருக்கிறபடி, நியாயப்பிரமாணம் ஆவிக்குரியதாயிருக்கிறது, நானோ பாவத்துக்குக் கீழாக விற்கப்பட்டு, மாம்சத்துக்குரியவனாயிருக்கிறேன்.
14. melum, namakkuth therinthirukkirapati, niyayappiramanam aavikkuriyathayirukkirathu, nanoo pavaththukkuk keezhaka virkappattu, mamsaththukkuriyavanayirukkiren.
15. எப்படியெனில், நான் செய்கிறது எனக்கே சம்மதியில்லை; நான் விரும்புகிறதைச் செய்யாமல், நான் வெறுக்கிறதையே செய்கிறேன்.
15. eppatiyenil, nan seykirathu enakke sammathiyillai; nan virumpukirathais seyyamal, nan verukkirathaiye seykiren.
16. இப்படி நான் விரும்பாததைச் செய்கிறவனாயிருக்க, நியாயப்பிரமாணம் நல்லதென்று ஒத்துக்கொள்ளுகிறேனே.
16. ippati nan virumpathathais seykiravanayirukka, niyayappiramanam nallathenru oththukkollukirene.
17. ஆதலால் நான் அல்ல, எனக்குள் வாசமாயிருக்கிற பாவமே அப்படிச் செய்கிறது.
17. aathalal nan alla, enakkul vasamayirukkira pavame appatis seykirathu.
18. அதெப்படியெனில், என்னிடத்தில், அதாவது, என் மாம்சத்தில், நன்மை வாசமாயிருக்கிறதில்லையென்று நான் அறிந்திருக்கிறேன்; நன்மைசெய்யவேண்டுமென்கிற விருப்பம் என்னிடத்திலிருக்கிறது, நன்மைசெய்வதோ என்னிடத்திலில்லை.
18. atheppatiyenil, ennitaththil, athavathu, en mamsaththil, nanmai vasamayirukkirathillaiyenru nan arinthirukkiren; nanmaiseyyaventumenkira viruppam ennitaththilirukkirathu, nanmaiseyvathoo ennitaththilillai.
19. ஆதலால் நான் விரும்புகிற நன்மையைச் செய்யாமல், விரும்பாத தீமையையே செய்கிறேன்.
19. aathalal nan virumpukira nanmaiyais seyyamal, virumpatha theemaiyaiye seykiren.
20. அந்தப்படி நான் விரும்பாததை நான் செய்தால், நான் அல்ல, எனக்குள்ளே வாசமாயிருக்கிற பாவமே அப்படிச் செய்கிறது.
20. anthappati nan virumpathathai nan seythal, nan alla, enakkulle vasamayirukkira pavame appatis seykirathu.
21. ஆனபடியால் நன்மைசெய்ய விரும்புகிற என்னிடத்தில் தீமையுண்டென்கிற ஒரு பிரமாணத்தைக் காண்கிறேன்.
21. aanapatiyal nanmaiseyya virumpukira ennitaththil theemaiyuntenkira oru piramanaththaik kankiren.
22. உள்ளான மனுஷனுக்கேற்றபடி தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்தின்மேல் பிரியமாயிருக்கிறேன்.
22. ullana manushanukkerrapati thevanutaiya niyayappiramanaththinmel piriyamayirukkiren.
23. ஆகிலும் என் மனதின் பிரமாணத்துக்கு விரோதமாய்ப் போராடுகிற வேறொரு பிரமாணத்தை என் அவயவங்களில் இருக்கக் காண்கிறேன்; அது என் அவயவங்களில் உண்டாயிருக்கிற பாவப்பிரமாணத்துக்கு என்னைச் சிறையாக்கிக் கொள்ளுகிறது.
23. aakilum en manathin piramanaththukku viroothamayp pooratukira veroru piramanaththai en avayavangkalil irukkak kankiren; athu en avayavangkalil untayirukkira pavappiramanaththukku ennais siraiyakkik kollukirathu.
24. நிர்ப்பந்தமான மனுஷன் நான்! இந்த மரணசரீரத்தினின்று யார் என்னை விடுதலையாக்குவார்?
24. nirppanthamana manushan nan! intha maranasareeraththininru yar ennai vituthalaiyakkuvar?
25. நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசுகிறிஸ்துமூலமாய் தேவனை ஸ்தோத்திரிக்கிறேன். ஆதலால் நானே என் மனதினாலே தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்துக்கும், மாம்சத்தினாலேயோ பாவப்பிரமாணத்துக்கும் ஊழியஞ்செய்கிறேன்.
25. nammutaiya karththarakiya iyesukiristhumoolamay thevanai sthooththirikkiren. aathalal nane en manathinale thevanutaiya niyayappiramanaththukkum, mamsaththinaleyoo pavappiramanaththukkum oozhiyanyseykiren.