Isaiah-64
ஏசாயா-
Tamil Christian song lyrics in Tamil script and English letters (Tanglish).
Isaiah-64 – ஏசாயா-64
1. ஆ, உமது நாமத்தைச் சத்துருக்களுக்குத் தெரியப்பண்ணுவதற்கும், ஜாதிகள் உம்முடைய சந்நிதிக்கு முன் தத்தளிப்பதற்கும்,
2. தேவரீர் வானங்களைக் கிழித்திறங்கி, உருக்கும் அக்கினி எரியுமாப்போலவும், அக்கினி தண்ணீரைப் பொங்கப்பண்ணுமாப்போலவும், பர்வதங்கள் உமக்குமுன்பாக உருகும்படி செய்யும்.
3. நாங்கள் எதிர்பார்த்திராத பயங்கரமான காரியங்களை நீர் செய்தபோது, நீர் இறங்கினீர், உமது சந்நிதியில் பர்வதங்கள் உருகிப்போயின.
4. தேவனே, உமக்குக் காத்திருக்கிறவர்களுக்கு நீர் செய்பவைகளை, நீரேயல்லாமல் உலகத்தோற்றம்முதற்கொண்டு ஒருவரும் கேட்டதுமில்லை செவியால் உணர்ந்ததுமில்லை, அவைகளைக் கண்டதுமில்லை.
5. மகிழ்ச்சியாய் நீதியைச் செய்கிறவர்களையும் உம்முடைய வழிகளில் உம்மை நினைக்கிறவர்களையும் சந்திக்கிறீர்; நாங்களோ, அவைகளுக்கு விரோதமாக எப்பொழுதும் பாவஞ்செய்தபடியினாலே தேவரீர் கடுங்கோபங்கொண்டீர்; இன்னமும் தப்பியிருக்கிறோம்.
6. நாங்கள் அனைவரும் தீட்டானவர்கள்போல இருக்கிறோம்; எங்களுடைய நீதிகளெல்லாம் அழுக்கான கந்தைபோல இருக்கிறது, நாங்கள் அனைவரும் இலைகளைப்போல் உதிருகிறோம்; எங்கள் அக்கிரமங்கள் காற்றைப்போல் எங்களை அடித்துக்கொண்டுபோகிறது.
7. உமது நாமத்தை நோக்கிக் கூப்பிடுகிறவனும், உம்மைப் பற்றிக்கொள்ளும்படிக்கு விழித்துக்கொள்ளுகிறவனும் இல்லை; தேவரீர் உம்முடைய முகத்தை எங்களை விட்டு மறைத்து, எங்கள் அக்கிரமங்களினிமித்தம் எங்களைக் கரையப்பண்ணுகிறீர்.
8. இப்பொழுதும் கர்த்தாவே, நீர் எங்களுடைய பிதா, நாங்கள் களிமண்; நீர் எங்களை உருவாக்குகிறவர், நாங்கள் அனைவரும் உமது கரத்தின் கிரியை.
9. கர்த்தாவே, அதிகமாய்க் கடுங்கோபங்கொள்ளாமலும், என்றைக்கும் அக்கிரமத்தை நினைத்துக்கொள்ளாமலும் இருப்பீராக; இதோ, பாரும், நாங்கள் அனைவரும் உம்முடைய ஜனங்களே.
10. உமது பரிசுத்த பட்டணங்கள் வனாந்தரமாயின; சீயோன் வனாந்தரமாயிற்று; எருசலேம் பாழாய்க்கிடக்கிறது.
11. எங்கள் பிதாக்கள் உம்மைத் துதித்த பரிசுத்தமும் மகிமையுமான எங்களுடைய ஆலயம் அக்கினிக்கு இரையாகி, இன்பமான எங்களுடைய ஸ்தானங்களெல்லாம் பாழாயின.
12. கர்த்தாவே, இவைகள் இப்படியிருந்தும் அடக்கிக்கொண்டிருப்பீரோ? மவுனமாயிருந்து, அதிகமாய் எங்களைச் சிறுமைப்படுத்துவீரோ?
Isaiah-64 – esaya-64
1. aa, umathu namaththais saththurukkalukkuth theriyappannuvatharkum, jathikal ummutaiya sannithikku mun thaththalippatharkum,
2. thevareer vanangkalaik kizhiththirangki, urukkum akkini eriyumappoolavum, akkini thanneeraip pongkappannumappoolavum, parvathangkal umakkumunpaka urukumpati seyyum.
3. nangkal ethirparththiratha payangkaramana kariyangkalai neer seythapoothu, neer irangkineer, umathu sannithiyil parvathangkal urukippooyina.
4. thevane, umakkuk kaththirukkiravarkalukku neer seypavaikalai, neereyallamal ulakaththoorrammutharkontu oruvarum kettathumillai seviyal unarnthathumillai, avaikalaik kantathumillai.
5. makizhssiyay neethiyais seykiravarkalaiyum ummutaiya vazhikalil ummai ninaikkiravarkalaiyum santhikkireer; nangkaloo, avaikalukku viroothamaka eppozhuthum pavanyseythapatiyinale thevareer katungkoopangkonteer; innamum thappiyirukkiroom.
6. nangkal anaivarum theettanavarkalpoola irukkiroom; engkalutaiya neethikalellam azhukkana kanthaipoola irukkirathu, nangkal anaivarum ilaikalaippool uthirukiroom; engkal akkiramangkal karraippool engkalai atiththukkontupookirathu.
7. umathu namaththai nookkik kooppitukiravanum, ummaip parrikkollumpatikku vizhiththukkollukiravanum illai; thevareer ummutaiya mukaththai engkalai vittu maraiththu, engkal akkiramangkalinimiththam engkalaik karaiyappannukireer.
8. ippozhuthum karththave, neer engkalutaiya pitha, nangkal kaliman; neer engkalai uruvakkukiravar, nangkal anaivarum umathu karaththin kiriyai.
9. karththave, athikamayk katungkoopangkollamalum, enraikkum akkiramaththai ninaiththukkollamalum iruppeeraka; ithoo, parum, nangkal anaivarum ummutaiya janangkale.
10. umathu parisuththa pattanangkal vanantharamayina; seeyoon vanantharamayirru; erusalem pazhaykkitakkirathu.
11. engkal pithakkal ummaith thuthiththa parisuththamum makimaiyumana engkalutaiya aalayam akkinikku iraiyaki, inpamana engkalutaiya sthanangkalellam pazhayina.
12. karththave, ivaikal ippatiyirunthum atakkikkontiruppeeroo? mavunamayirunthu, athikamay engkalais sirumaippatuththuveeroo?
Isaiah-64 – ஏசாயா-64
Isaiah-64 – esaya-64
1. ஆ, உமது நாமத்தைச் சத்துருக்களுக்குத் தெரியப்பண்ணுவதற்கும், ஜாதிகள் உம்முடைய சந்நிதிக்கு முன் தத்தளிப்பதற்கும்,
1. aa, umathu namaththais saththurukkalukkuth theriyappannuvatharkum, jathikal ummutaiya sannithikku mun thaththalippatharkum,
2. தேவரீர் வானங்களைக் கிழித்திறங்கி, உருக்கும் அக்கினி எரியுமாப்போலவும், அக்கினி தண்ணீரைப் பொங்கப்பண்ணுமாப்போலவும், பர்வதங்கள் உமக்குமுன்பாக உருகும்படி செய்யும்.
2. thevareer vanangkalaik kizhiththirangki, urukkum akkini eriyumappoolavum, akkini thanneeraip pongkappannumappoolavum, parvathangkal umakkumunpaka urukumpati seyyum.
3. நாங்கள் எதிர்பார்த்திராத பயங்கரமான காரியங்களை நீர் செய்தபோது, நீர் இறங்கினீர், உமது சந்நிதியில் பர்வதங்கள் உருகிப்போயின.
3. nangkal ethirparththiratha payangkaramana kariyangkalai neer seythapoothu, neer irangkineer, umathu sannithiyil parvathangkal urukippooyina.
4. தேவனே, உமக்குக் காத்திருக்கிறவர்களுக்கு நீர் செய்பவைகளை, நீரேயல்லாமல் உலகத்தோற்றம்முதற்கொண்டு ஒருவரும் கேட்டதுமில்லை செவியால் உணர்ந்ததுமில்லை, அவைகளைக் கண்டதுமில்லை.
4. thevane, umakkuk kaththirukkiravarkalukku neer seypavaikalai, neereyallamal ulakaththoorrammutharkontu oruvarum kettathumillai seviyal unarnthathumillai, avaikalaik kantathumillai.
5. மகிழ்ச்சியாய் நீதியைச் செய்கிறவர்களையும் உம்முடைய வழிகளில் உம்மை நினைக்கிறவர்களையும் சந்திக்கிறீர்; நாங்களோ, அவைகளுக்கு விரோதமாக எப்பொழுதும் பாவஞ்செய்தபடியினாலே தேவரீர் கடுங்கோபங்கொண்டீர்; இன்னமும் தப்பியிருக்கிறோம்.
5. makizhssiyay neethiyais seykiravarkalaiyum ummutaiya vazhikalil ummai ninaikkiravarkalaiyum santhikkireer; nangkaloo, avaikalukku viroothamaka eppozhuthum pavanyseythapatiyinale thevareer katungkoopangkonteer; innamum thappiyirukkiroom.
6. நாங்கள் அனைவரும் தீட்டானவர்கள்போல இருக்கிறோம்; எங்களுடைய நீதிகளெல்லாம் அழுக்கான கந்தைபோல இருக்கிறது, நாங்கள் அனைவரும் இலைகளைப்போல் உதிருகிறோம்; எங்கள் அக்கிரமங்கள் காற்றைப்போல் எங்களை அடித்துக்கொண்டுபோகிறது.
6. nangkal anaivarum theettanavarkalpoola irukkiroom; engkalutaiya neethikalellam azhukkana kanthaipoola irukkirathu, nangkal anaivarum ilaikalaippool uthirukiroom; engkal akkiramangkal karraippool engkalai atiththukkontupookirathu.
7. உமது நாமத்தை நோக்கிக் கூப்பிடுகிறவனும், உம்மைப் பற்றிக்கொள்ளும்படிக்கு விழித்துக்கொள்ளுகிறவனும் இல்லை; தேவரீர் உம்முடைய முகத்தை எங்களை விட்டு மறைத்து, எங்கள் அக்கிரமங்களினிமித்தம் எங்களைக் கரையப்பண்ணுகிறீர்.
7. umathu namaththai nookkik kooppitukiravanum, ummaip parrikkollumpatikku vizhiththukkollukiravanum illai; thevareer ummutaiya mukaththai engkalai vittu maraiththu, engkal akkiramangkalinimiththam engkalaik karaiyappannukireer.
8. இப்பொழுதும் கர்த்தாவே, நீர் எங்களுடைய பிதா, நாங்கள் களிமண்; நீர் எங்களை உருவாக்குகிறவர், நாங்கள் அனைவரும் உமது கரத்தின் கிரியை.
8. ippozhuthum karththave, neer engkalutaiya pitha, nangkal kaliman; neer engkalai uruvakkukiravar, nangkal anaivarum umathu karaththin kiriyai.
9. கர்த்தாவே, அதிகமாய்க் கடுங்கோபங்கொள்ளாமலும், என்றைக்கும் அக்கிரமத்தை நினைத்துக்கொள்ளாமலும் இருப்பீராக; இதோ, பாரும், நாங்கள் அனைவரும் உம்முடைய ஜனங்களே.
9. karththave, athikamayk katungkoopangkollamalum, enraikkum akkiramaththai ninaiththukkollamalum iruppeeraka; ithoo, parum, nangkal anaivarum ummutaiya janangkale.
10. உமது பரிசுத்த பட்டணங்கள் வனாந்தரமாயின; சீயோன் வனாந்தரமாயிற்று; எருசலேம் பாழாய்க்கிடக்கிறது.
10. umathu parisuththa pattanangkal vanantharamayina; seeyoon vanantharamayirru; erusalem pazhaykkitakkirathu.
11. எங்கள் பிதாக்கள் உம்மைத் துதித்த பரிசுத்தமும் மகிமையுமான எங்களுடைய ஆலயம் அக்கினிக்கு இரையாகி, இன்பமான எங்களுடைய ஸ்தானங்களெல்லாம் பாழாயின.
11. engkal pithakkal ummaith thuthiththa parisuththamum makimaiyumana engkalutaiya aalayam akkinikku iraiyaki, inpamana engkalutaiya sthanangkalellam pazhayina.
12. கர்த்தாவே, இவைகள் இப்படியிருந்தும் அடக்கிக்கொண்டிருப்பீரோ? மவுனமாயிருந்து, அதிகமாய் எங்களைச் சிறுமைப்படுத்துவீரோ?
12. karththave, ivaikal ippatiyirunthum atakkikkontiruppeeroo? mavunamayirunthu, athikamay engkalais sirumaippatuththuveeroo?