Isaiah-42
ஏசாயா-
Tamil Christian song lyrics in Tamil script and English letters (Tanglish).
Isaiah-42 – ஏசாயா-42
1. இதோ, நான் ஆதரிக்கிற என் தாசன், நான் தெரிந்துகொண்டவரும், என் ஆத்துமாவுக்குப் பிரியமானவரும் இவரே; என் ஆவியை அவர்மேல் அமரப்பண்ணினேன்; அவர் புறஜாதிகளுக்கு நியாயத்தை வெளிப்படுத்துவார்.
2. அவர் கூக்குரலிடவுமாட்டார், தம்முடைய சத்தத்தை உயர்த்தவும் அதை வீதியிலே கேட்கப்பண்ணவுமாட்டார்.
3. அவர் நெரிந்த நாணலை முறியாமலும், மங்கியெரிகிற திரியை அணையாமலும், நியாயத்தை உண்மையாக வெளிப்படுத்துவார்.
4. அவர் நியாயத்தைப் பூமியிலே நிலைப்படுத்துமட்டும் இளக்கரிப்பதுமில்லை, பதறுவதுமில்லை; அவருடைய வேதத்துக்குத் தீவுகள் காத்திருக்கும்.
5. வானங்களைச் சிருஷ்டித்து, அவைகளை விரித்து, பூமியையும், அதிலே உற்பத்தியாகிறவைகளையும் பரப்பினவரும், அதில் இருக்கிற ஜனத்துக்குக் சுவாசத்தையும், அதில் நடமாடுகிறவர்களுக்கு ஆவியையும் கொடுக்கிறவருமான கர்த்தராகிய தேவன் சொல்லுகிறதாவது.
6. நீர் குருடருடைய கண்களைத் திறக்கவும், கட்டுண்டவர்களைக் காவலிலிருந்தும், இருளில் இருக்கிறவர்களைக் சிறைச்சாலையிலிருந்தும் விடுவிக்கவும்,
7. கர்த்தராகிய நான் நீதியின்படி உம்மை அழைத்து, உம்முடைய கையைப்பிடித்து, உம்மைத் தற்காத்து, உம்மை ஜனத்திற்கு உடன்படிக்கையாகவும், ஜாதிகளுக்கு ஒளியாகவும் வைக்கிறேன்.
8. நான் கர்த்தர், இது என் நாமம்; என் மகிமையை வேறொருவனுக்கும், என் துதியை விக்கிரகங்களுக்கும் கொடேன்.
9. பூர்வகாலத்தில் தெரிவிக்கப்பட்டவைகள், இதோ, நிறைவேறலாயின; புதியவைகளையும் நானே அறிவிக்கிறேன்; அவைகள் தோன்றாததற்கு முன்னே, அவைகளை உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்.
10. சமுத்திரத்தில் யாத்திரைபண்ணுகிறவர்களே, அதிலுள்ளவைகளே, தீவுகளே அவைகளின் குடிகளே, கர்த்தருக்குப் புதுப்பாட்டைப் பாடுங்கள்; பூமியின் கடையாந்தரத்திலிருந்து அவருடைய துதியைப் பாடுங்கள்.
11. வனாந்தரமும், அதின் ஊர்களும், கேதாரியா குடியிருக்கிற கிராமங்களும் உரத்த சத்தமிடக்கடவது; கன்மலைகளிலே குடியிருக்கிறவர்கள் கெம்பீரித்து, பர்வதங்களின் கொடுமுடியிலிருந்து ஆர்ப்பரிப்பார்களாக.
12. கர்த்தருக்கு மகிமையைச்செலுத்தி, அவர் துதியைத் தீவுகளில் அறிவிப்பார்களாக.
13. கர்த்தர் பராக்கிரமசாலியைப்போல் புறப்பட்டு, யுத்தவீரனைப்போல் வைராக்கியமூண்டு, முழங்கிக் கெர்ச்சித்து, தம்முடைய சத்துருக்களை மேற்கொள்ளுவார்.
14. நான் வெகுகாலம் மவுனமாயிருந்தேன்; சும்மாயிருந்து எனக்குள்ளே அடக்கிக்கொண்டிருந்தேன்; இப்பொழுது பிள்ளை பெறுகிறவளைப்போலச் சத்தமிட்டு, அவர்களைப் பாழாக்கி விழுங்குவேன்.
15. நான் மலைகளையும் குன்றுகளையும் பாழாக்கி, அவைகளிலுள்ள பூண்டுகளையெல்லாம் வாடப்பண்ணி, ஆறுகளைத் திரட்டுகளாக்கி, ஏரிகளை வற்றிப்போகப்பண்ணுவேன்.
16. குருடரை அவர்கள் அறியாத வழியிலே நடத்தி, அவர்களுக்குத் தெரியாத பாதைகளில் அவர்களை அழைத்துக்கொண்டுவந்து, அவர்களுக்கு முன்பாக இருளை வெளிச்சமும், கோணலைச் செவ்வையுமாக்குவேன்; இந்தக் காரியங்களை நான் அவர்களுக்குச் செய்து, அவர்களைக் கைவிடாதிப்பேன்.
17. சித்திரவேலையான விக்கிரகங்களை நம்பி, வார்ப்பிக்கப்பட்ட சுரூபங்களை நோக்கி: நீங்கள் எங்கள் தேவர்கள் என்று சொல்லுகிறவர்கள் பின்னிடைந்து மிகவும் வெட்கப்படுவார்கள்.
18. செவிடரே, கேளுங்கள்; குருடரே, நீங்கள் காணும்படி நோக்கிப் பாருங்கள்.
19. என் தாசனையல்லாமால் குருடன் யார்? நான் அனுப்பிய தூதனையல்லாமல் செவிடன் யார்? உத்தமனையல்லாமல் குருடன் யார்? கர்த்தருடைய ஊழியக்காரனையல்லாமல் அந்தகன் யார்?
20. நீ அநேக காரியங்களைக் கண்டும் கவனியாதிருக்கிறாய்; அவனுக்குச் செவிகளைத் திறந்தாலும் கேளாதே போகிறான்.
21. கர்த்தர் தமது நீதியினிமித்தம் அவன்மேல் பிரியம் வைத்திருந்தார்; அவர் வேதத்தை முக்கியப்படுத்தி அதை மகிமையுள்ளதாக்குவார்.
22. இந்த ஜனமோ கொள்ளையிடப்பட்டும், சூறையாடப்பட்டும் இருக்கிறார்கள்; அவர்கள் அனைவரும் கெபிகளிலே அகப்பட்டு, காவலறைகளிலே அடைக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள், தப்புவிப்பார் இல்லாமல் கொள்ளையாகி, விட்டுவிடு என்பார் இல்லாமல் சூறையாவார்கள்.
23. உங்களில் இதற்குச் செவிகொடுத்துப் பின்வருகிறதைக் கவனித்துக்கேட்கிறவன் யார்?
24. யாக்கோபைச் சிறையிட்டு இஸ்ரவேலைக் கொள்ளைக்காரருக்கு ஒப்புக்கொடுக்கிறவர் யார்? அவர்கள் பாவஞ்செய்து விரோதித்த கர்த்தர் அல்லவோ? அவருடைய வழிகளில் நடக்க மனதாயிராமலும், அவருடைய வேதத்துக்குச் செவிகொடாமலும் போனார்களே.
25. இவர்கள்மேல் அவர் தமதுகோபத்தின் உக்கிரத்தையும், யுத்தத்தின் வலிமையையும் வரப்பண்ணி, அவர்களைச்சூழ அக்கினிஜுவாலைகளைக் கொளுத்தியிருந்தும் உணராதிருந்தார்கள்; அது அவர்களைத் தகித்தும், அதைமனதிலே வைக்காதேபோனார்கள்.
Isaiah-42 – esaya-42
1. ithoo, nan aatharikkira en thasan, nan therinthukontavarum, en aaththumavukkup piriyamanavarum ivare; en aaviyai avarmel amarappanninen; avar purajathikalukku niyayaththai velippatuththuvar.
2. avar kookkuralitavumattar, thammutaiya saththaththai uyarththavum athai veethiyile ketkappannavumattar.
3. avar nerintha nanalai muriyamalum, mangkiyerikira thiriyai anaiyamalum, niyayaththai unmaiyaka velippatuththuvar.
4. avar niyayaththaip poomiyile nilaippatuththumattum ilakkarippathumillai, patharuvathumillai; avarutaiya vethaththukkuth theevukal kaththirukkum.
5. vanangkalais sirushtiththu, avaikalai viriththu, poomiyaiyum, athile urpaththiyakiravaikalaiyum parappinavarum, athil irukkira janaththukkuk suvasaththaiyum, athil natamatukiravarkalukku aaviyaiyum kotukkiravarumana karththarakiya thevan sollukirathavathu.
6. neer kurutarutaiya kankalaith thirakkavum, kattuntavarkalaik kavalilirunthum, irulil irukkiravarkalaik siraissalaiyilirunthum vituvikkavum,
7. karththarakiya nan neethiyinpati ummai azhaiththu, ummutaiya kaiyaippitiththu, ummaith tharkaththu, ummai janaththirku utanpatikkaiyakavum, jathikalukku oliyakavum vaikkiren.
8. nan karththar, ithu en namam; en makimaiyai veroruvanukkum, en thuthiyai vikkirakangkalukkum koten.
9. poorvakalaththil therivikkappattavaikal, ithoo, niraiveralayina; puthiyavaikalaiyum nane arivikkiren; avaikal thoonrathatharku munne, avaikalai ungkalukkus sollukiren.
10. samuththiraththil yaththiraipannukiravarkale, athilullavaikale, theevukale avaikalin kutikale, karththarukkup puthuppattaip patungkal; poomiyin kataiyantharaththilirunthu avarutaiya thuthiyaip patungkal.
11. vanantharamum, athin oorkalum, kethariya kutiyirukkira kiramangkalum uraththa saththamitakkatavathu; kanmalaikalile kutiyirukkiravarkal kempeeriththu, parvathangkalin kotumutiyilirunthu aarpparipparkalaka.
12. karththarukku makimaiyaisseluththi, avar thuthiyaith theevukalil arivipparkalaka.
13. karththar parakkiramasaliyaippool purappattu, yuththaveeranaippool vairakkiyamoontu, muzhangkik kerssiththu, thammutaiya saththurukkalai merkolluvar.
14. nan vekukalam mavunamayirunthen; summayirunthu enakkulle atakkikkontirunthen; ippozhuthu pillai perukiravalaippoolas saththamittu, avarkalaip pazhakki vizhungkuven.
15. nan malaikalaiyum kunrukalaiyum pazhakki, avaikalilulla poontukalaiyellam vatappanni, aarukalaith thirattukalakki, erikalai varrippookappannuven.
16. kurutarai avarkal ariyatha vazhiyile nataththi, avarkalukkuth theriyatha pathaikalil avarkalai azhaiththukkontuvanthu, avarkalukku munpaka irulai velissamum, koonalais sevvaiyumakkuven; inthak kariyangkalai nan avarkalukkus seythu, avarkalaik kaivitathippen.
17. siththiravelaiyana vikkirakangkalai nampi, varppikkappatta suroopangkalai nookki: neengkal engkal thevarkal enru sollukiravarkal pinnitainthu mikavum vetkappatuvarkal.
18. sevitare, kelungkal; kurutare, neengkal kanumpati nookkip parungkal.
19. en thasanaiyallamal kurutan yar? nan anuppiya thoothanaiyallamal sevitan yar? uththamanaiyallamal kurutan yar? karththarutaiya oozhiyakkaranaiyallamal anthakan yar?
20. nee aneka kariyangkalaik kantum kavaniyathirukkiray; avanukkus sevikalaith thiranthalum kelathe pookiran.
21. karththar thamathu neethiyinimiththam avanmel piriyam vaiththirunthar; avar vethaththai mukkiyappatuththi athai makimaiyullathakkuvar.
22. intha janamoo kollaiyitappattum, sooraiyatappattum irukkirarkal; avarkal anaivarum kepikalile akappattu, kavalaraikalile ataikkappattirukkirarkal, thappuvippar illamal kollaiyaki, vittuvitu enpar illamal sooraiyavarkal.
23. ungkalil itharkus sevikotuththup pinvarukirathaik kavaniththukketkiravan yar?
24. yakkoopais siraiyittu isravelaik kollaikkararukku oppukkotukkiravar yar? avarkal pavanyseythu viroothiththa karththar allavoo? avarutaiya vazhikalil natakka manathayiramalum, avarutaiya vethaththukkus sevikotamalum poonarkale.
25. ivarkalmel avar thamathukoopaththin ukkiraththaiyum, yuththaththin valimaiyaiyum varappanni, avarkalaissoozha akkinijuvalaikalaik koluththiyirunthum unarathiruntharkal; athu avarkalaith thakiththum, athaimanathile vaikkathepoonarkal.
Isaiah-42 – ஏசாயா-42
Isaiah-42 – esaya-42
1. இதோ, நான் ஆதரிக்கிற என் தாசன், நான் தெரிந்துகொண்டவரும், என் ஆத்துமாவுக்குப் பிரியமானவரும் இவரே; என் ஆவியை அவர்மேல் அமரப்பண்ணினேன்; அவர் புறஜாதிகளுக்கு நியாயத்தை வெளிப்படுத்துவார்.
1. ithoo, nan aatharikkira en thasan, nan therinthukontavarum, en aaththumavukkup piriyamanavarum ivare; en aaviyai avarmel amarappanninen; avar purajathikalukku niyayaththai velippatuththuvar.
2. அவர் கூக்குரலிடவுமாட்டார், தம்முடைய சத்தத்தை உயர்த்தவும் அதை வீதியிலே கேட்கப்பண்ணவுமாட்டார்.
2. avar kookkuralitavumattar, thammutaiya saththaththai uyarththavum athai veethiyile ketkappannavumattar.
3. அவர் நெரிந்த நாணலை முறியாமலும், மங்கியெரிகிற திரியை அணையாமலும், நியாயத்தை உண்மையாக வெளிப்படுத்துவார்.
3. avar nerintha nanalai muriyamalum, mangkiyerikira thiriyai anaiyamalum, niyayaththai unmaiyaka velippatuththuvar.
4. அவர் நியாயத்தைப் பூமியிலே நிலைப்படுத்துமட்டும் இளக்கரிப்பதுமில்லை, பதறுவதுமில்லை; அவருடைய வேதத்துக்குத் தீவுகள் காத்திருக்கும்.
4. avar niyayaththaip poomiyile nilaippatuththumattum ilakkarippathumillai, patharuvathumillai; avarutaiya vethaththukkuth theevukal kaththirukkum.
5. வானங்களைச் சிருஷ்டித்து, அவைகளை விரித்து, பூமியையும், அதிலே உற்பத்தியாகிறவைகளையும் பரப்பினவரும், அதில் இருக்கிற ஜனத்துக்குக் சுவாசத்தையும், அதில் நடமாடுகிறவர்களுக்கு ஆவியையும் கொடுக்கிறவருமான கர்த்தராகிய தேவன் சொல்லுகிறதாவது.
5. vanangkalais sirushtiththu, avaikalai viriththu, poomiyaiyum, athile urpaththiyakiravaikalaiyum parappinavarum, athil irukkira janaththukkuk suvasaththaiyum, athil natamatukiravarkalukku aaviyaiyum kotukkiravarumana karththarakiya thevan sollukirathavathu.
6. நீர் குருடருடைய கண்களைத் திறக்கவும், கட்டுண்டவர்களைக் காவலிலிருந்தும், இருளில் இருக்கிறவர்களைக் சிறைச்சாலையிலிருந்தும் விடுவிக்கவும்,
6. neer kurutarutaiya kankalaith thirakkavum, kattuntavarkalaik kavalilirunthum, irulil irukkiravarkalaik siraissalaiyilirunthum vituvikkavum,
7. கர்த்தராகிய நான் நீதியின்படி உம்மை அழைத்து, உம்முடைய கையைப்பிடித்து, உம்மைத் தற்காத்து, உம்மை ஜனத்திற்கு உடன்படிக்கையாகவும், ஜாதிகளுக்கு ஒளியாகவும் வைக்கிறேன்.
7. karththarakiya nan neethiyinpati ummai azhaiththu, ummutaiya kaiyaippitiththu, ummaith tharkaththu, ummai janaththirku utanpatikkaiyakavum, jathikalukku oliyakavum vaikkiren.
8. நான் கர்த்தர், இது என் நாமம்; என் மகிமையை வேறொருவனுக்கும், என் துதியை விக்கிரகங்களுக்கும் கொடேன்.
8. nan karththar, ithu en namam; en makimaiyai veroruvanukkum, en thuthiyai vikkirakangkalukkum koten.
9. பூர்வகாலத்தில் தெரிவிக்கப்பட்டவைகள், இதோ, நிறைவேறலாயின; புதியவைகளையும் நானே அறிவிக்கிறேன்; அவைகள் தோன்றாததற்கு முன்னே, அவைகளை உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்.
9. poorvakalaththil therivikkappattavaikal, ithoo, niraiveralayina; puthiyavaikalaiyum nane arivikkiren; avaikal thoonrathatharku munne, avaikalai ungkalukkus sollukiren.
10. சமுத்திரத்தில் யாத்திரைபண்ணுகிறவர்களே, அதிலுள்ளவைகளே, தீவுகளே அவைகளின் குடிகளே, கர்த்தருக்குப் புதுப்பாட்டைப் பாடுங்கள்; பூமியின் கடையாந்தரத்திலிருந்து அவருடைய துதியைப் பாடுங்கள்.
10. samuththiraththil yaththiraipannukiravarkale, athilullavaikale, theevukale avaikalin kutikale, karththarukkup puthuppattaip patungkal; poomiyin kataiyantharaththilirunthu avarutaiya thuthiyaip patungkal.
11. வனாந்தரமும், அதின் ஊர்களும், கேதாரியா குடியிருக்கிற கிராமங்களும் உரத்த சத்தமிடக்கடவது; கன்மலைகளிலே குடியிருக்கிறவர்கள் கெம்பீரித்து, பர்வதங்களின் கொடுமுடியிலிருந்து ஆர்ப்பரிப்பார்களாக.
11. vanantharamum, athin oorkalum, kethariya kutiyirukkira kiramangkalum uraththa saththamitakkatavathu; kanmalaikalile kutiyirukkiravarkal kempeeriththu, parvathangkalin kotumutiyilirunthu aarpparipparkalaka.
12. கர்த்தருக்கு மகிமையைச்செலுத்தி, அவர் துதியைத் தீவுகளில் அறிவிப்பார்களாக.
12. karththarukku makimaiyaisseluththi, avar thuthiyaith theevukalil arivipparkalaka.
13. கர்த்தர் பராக்கிரமசாலியைப்போல் புறப்பட்டு, யுத்தவீரனைப்போல் வைராக்கியமூண்டு, முழங்கிக் கெர்ச்சித்து, தம்முடைய சத்துருக்களை மேற்கொள்ளுவார்.
13. karththar parakkiramasaliyaippool purappattu, yuththaveeranaippool vairakkiyamoontu, muzhangkik kerssiththu, thammutaiya saththurukkalai merkolluvar.
14. நான் வெகுகாலம் மவுனமாயிருந்தேன்; சும்மாயிருந்து எனக்குள்ளே அடக்கிக்கொண்டிருந்தேன்; இப்பொழுது பிள்ளை பெறுகிறவளைப்போலச் சத்தமிட்டு, அவர்களைப் பாழாக்கி விழுங்குவேன்.
14. nan vekukalam mavunamayirunthen; summayirunthu enakkulle atakkikkontirunthen; ippozhuthu pillai perukiravalaippoolas saththamittu, avarkalaip pazhakki vizhungkuven.
15. நான் மலைகளையும் குன்றுகளையும் பாழாக்கி, அவைகளிலுள்ள பூண்டுகளையெல்லாம் வாடப்பண்ணி, ஆறுகளைத் திரட்டுகளாக்கி, ஏரிகளை வற்றிப்போகப்பண்ணுவேன்.
15. nan malaikalaiyum kunrukalaiyum pazhakki, avaikalilulla poontukalaiyellam vatappanni, aarukalaith thirattukalakki, erikalai varrippookappannuven.
16. குருடரை அவர்கள் அறியாத வழியிலே நடத்தி, அவர்களுக்குத் தெரியாத பாதைகளில் அவர்களை அழைத்துக்கொண்டுவந்து, அவர்களுக்கு முன்பாக இருளை வெளிச்சமும், கோணலைச் செவ்வையுமாக்குவேன்; இந்தக் காரியங்களை நான் அவர்களுக்குச் செய்து, அவர்களைக் கைவிடாதிப்பேன்.
16. kurutarai avarkal ariyatha vazhiyile nataththi, avarkalukkuth theriyatha pathaikalil avarkalai azhaiththukkontuvanthu, avarkalukku munpaka irulai velissamum, koonalais sevvaiyumakkuven; inthak kariyangkalai nan avarkalukkus seythu, avarkalaik kaivitathippen.
17. சித்திரவேலையான விக்கிரகங்களை நம்பி, வார்ப்பிக்கப்பட்ட சுரூபங்களை நோக்கி: நீங்கள் எங்கள் தேவர்கள் என்று சொல்லுகிறவர்கள் பின்னிடைந்து மிகவும் வெட்கப்படுவார்கள்.
17. siththiravelaiyana vikkirakangkalai nampi, varppikkappatta suroopangkalai nookki: neengkal engkal thevarkal enru sollukiravarkal pinnitainthu mikavum vetkappatuvarkal.
18. செவிடரே, கேளுங்கள்; குருடரே, நீங்கள் காணும்படி நோக்கிப் பாருங்கள்.
18. sevitare, kelungkal; kurutare, neengkal kanumpati nookkip parungkal.
19. என் தாசனையல்லாமால் குருடன் யார்? நான் அனுப்பிய தூதனையல்லாமல் செவிடன் யார்? உத்தமனையல்லாமல் குருடன் யார்? கர்த்தருடைய ஊழியக்காரனையல்லாமல் அந்தகன் யார்?
19. en thasanaiyallamal kurutan yar? nan anuppiya thoothanaiyallamal sevitan yar? uththamanaiyallamal kurutan yar? karththarutaiya oozhiyakkaranaiyallamal anthakan yar?
20. நீ அநேக காரியங்களைக் கண்டும் கவனியாதிருக்கிறாய்; அவனுக்குச் செவிகளைத் திறந்தாலும் கேளாதே போகிறான்.
20. nee aneka kariyangkalaik kantum kavaniyathirukkiray; avanukkus sevikalaith thiranthalum kelathe pookiran.
21. கர்த்தர் தமது நீதியினிமித்தம் அவன்மேல் பிரியம் வைத்திருந்தார்; அவர் வேதத்தை முக்கியப்படுத்தி அதை மகிமையுள்ளதாக்குவார்.
21. karththar thamathu neethiyinimiththam avanmel piriyam vaiththirunthar; avar vethaththai mukkiyappatuththi athai makimaiyullathakkuvar.
22. இந்த ஜனமோ கொள்ளையிடப்பட்டும், சூறையாடப்பட்டும் இருக்கிறார்கள்; அவர்கள் அனைவரும் கெபிகளிலே அகப்பட்டு, காவலறைகளிலே அடைக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள், தப்புவிப்பார் இல்லாமல் கொள்ளையாகி, விட்டுவிடு என்பார் இல்லாமல் சூறையாவார்கள்.
22. intha janamoo kollaiyitappattum, sooraiyatappattum irukkirarkal; avarkal anaivarum kepikalile akappattu, kavalaraikalile ataikkappattirukkirarkal, thappuvippar illamal kollaiyaki, vittuvitu enpar illamal sooraiyavarkal.
23. உங்களில் இதற்குச் செவிகொடுத்துப் பின்வருகிறதைக் கவனித்துக்கேட்கிறவன் யார்?
23. ungkalil itharkus sevikotuththup pinvarukirathaik kavaniththukketkiravan yar?
24. யாக்கோபைச் சிறையிட்டு இஸ்ரவேலைக் கொள்ளைக்காரருக்கு ஒப்புக்கொடுக்கிறவர் யார்? அவர்கள் பாவஞ்செய்து விரோதித்த கர்த்தர் அல்லவோ? அவருடைய வழிகளில் நடக்க மனதாயிராமலும், அவருடைய வேதத்துக்குச் செவிகொடாமலும் போனார்களே.
24. yakkoopais siraiyittu isravelaik kollaikkararukku oppukkotukkiravar yar? avarkal pavanyseythu viroothiththa karththar allavoo? avarutaiya vazhikalil natakka manathayiramalum, avarutaiya vethaththukkus sevikotamalum poonarkale.
25. இவர்கள்மேல் அவர் தமதுகோபத்தின் உக்கிரத்தையும், யுத்தத்தின் வலிமையையும் வரப்பண்ணி, அவர்களைச்சூழ அக்கினிஜுவாலைகளைக் கொளுத்தியிருந்தும் உணராதிருந்தார்கள்; அது அவர்களைத் தகித்தும், அதைமனதிலே வைக்காதேபோனார்கள்.
25. ivarkalmel avar thamathukoopaththin ukkiraththaiyum, yuththaththin valimaiyaiyum varappanni, avarkalaissoozha akkinijuvalaikalaik koluththiyirunthum unarathiruntharkal; athu avarkalaith thakiththum, athaimanathile vaikkathepoonarkal.