Isaiah-37
ஏசாயா-
Tamil Christian song lyrics in Tamil script and English letters (Tanglish).
Isaiah-37 – ஏசாயா-37
1. ராஜாவாகிய எசேக்கியா அதைக்கேட்டபோது தன் வஸ்திரங்களைக் கிழித்து, இரட்டு உடுத்துக்கொண்டு, கர்த்தருடைய ஆலயத்தில் பிரவேசித்து,
2. அரமனை விசாரிப்புக்காரனாகிய எலியாக்கீமையும், சம்பிரதியாகிய செப்னாவையும், ஆசாரியர்களின் மூப்பரையும், ஆமோத்சின் குமாரனாகிய ஏசாயா என்னும் தீர்க்கதரிசியினிடத்திற்கு இரட்டு உடுத்தவர்களாக அனுப்பினான்.
3. இவர்கள் அவனை நோக்கி: இந்தநாள் நெருக்கமும், கண்டிதமும், தூஷணமும் அநுபவிக்கிற நாள்; பிள்ளைப்பேறு நோக்கியிருக்கிறது; பெறவோ பெலன் இல்லை.
4. ஜீவனுள்ள தேவனை நிந்திக்கும்படி, அசீரியா ராஜாவாகிய தன் ஆண்டவனால் அனுப்பப்பட்ட ரப்சாக்கே சொன்ன வார்த்தைகளை உமது தேவனாகிய கர்த்தர் கேட்டிருக்கிறார்; உமது தேவனாகிய கர்த்தர் கேட்டிருக்கிற வார்த்தைகளினிமித்தம் தண்டனைசெய்வார்; ஆகையால், இன்னும் மீதியாயிருக்கிறவர்களுக்காக விண்ணப்பஞ்செய்வீராக என்று எசேக்கியா சொல்லச்சொன்னார் என்றார்கள்.
5. இவ்விதமாய் எசேக்கியா ராஜாவின் ஊழியக்காரர் ஏசாயாவினிடத்தில் வந்து சொன்னார்கள்.
6. அப்பொழுது ஏசாயா அவர்களைநோக்கி: அசீரியா ராஜாவின் ஊழியக்காரர் என்னைத் தூஷித்ததும் நீர் கேட்டதுமான வார்த்தைகளினாலே பயப்படாதேயும்.
7. இதோ, அவன் ஒரு செய்தியைக்கேட்டு, தன் தேசத்துக்குத் திரும்புவதற்கான ஆவியை நான் அவனுக்குள் அனுப்பி, அவனை அவன் தேசத்திலே பட்டயத்தால் விழப்பண்ணுவேன் என்று கர்த்தர் உரைக்கிறார் என்பதை உங்கள் ஆண்டவனிடத்தில் சொல்லுங்கள் என்றான்.
8. அசீரியா ராஜா லாகீசைவிட்டுப் புறப்பட்டான் என்று கேள்விப்பட்டு, ரப்சாக்கே திரும்பிப்போய், அவன் லிப்னாவின்மேல் யுத்தம்பண்ணுகிறதைக் கண்டான்.
9. அப்பொழுது, எத்தியோப்பியாவின் ராஜாவாகிய திராக்கா உம்மோடு யுத்தம்பண்ணப் புறப்பட்டான் என்று சொல்லக் கேள்விப்பட்டான்; அதைக் கேட்டபோது அவன் எசேக்கியாவினிடத்துக்கு ஸ்தானாபதிகளை அனுப்பி:
10. நீங்கள் யூதாவின் ராஜாவாகிய எசேக்கியாவுக்குச் சொல்லவேண்டியது என்னவென்றால், எருசலேம் அசீரியா ராஜாவின் கையில் ஒப்புக்கொடுக்கப்படுவதில்லை என்று நீ நம்பியிருக்கிற உன் தேவன் உன்னை எத்தவொட்டாதே.
11. இதோ, அசீரியா ராஜாக்கள் சகல தேசங்களையும் சங்கரித்த செய்தியை நீ கேள்விப்பட்டிருக்கிறாய்; நீ தப்புவாயோ?
12. என் பிதாக்கள் அழித்துவிட்ட கோசானையும், ஆரானையும் ரேத்சேப்பையும், தெலாசாரிலிருந்த ஏதேனின் புத்திரரையும் அவர்களுடைய தேவர்கள் தப்புவித்ததுண்டோ?
13. ஆமாத்தின் ராஜாவும், அர்பாத்தின் ராஜாவும், செப்பர்வாயீம் ஏனா ஈவா பட்டணங்களின் ராஜாவும் எங்கே என்று சொல்லுங்கள் என்றார்.
14. எசேக்கியா ஸ்தானாபதிகளின் கையிலிருந்த நிருபத்தை வாங்கி வாசித்தான்; பின்பு எசேக்கியா கர்த்தருடைய ஆலயத்திற்குப் போய் அதைக் கர்த்தருக்கு முன்பாக விரித்து,
15. கர்த்தரை நோக்கி:
16. சேனைகளின் கர்த்தாவே, கேருபீன்களின் மத்தியில் வாசம்பண்ணுகிற இஸ்ரவேலின் தேவனே, நீர் ஒருவரே பூமியின் ராஜ்யங்களுக்கெல்லாம் தேவனானவர்; நீர் வானத்தையும் பூமியையும் உண்டாக்கினீர்.
17. கர்த்தாவே, உமது செவியைச் சாய்த்துக்கேளும்; கர்த்தாவே, நீர் உமது கண்களைத் திறந்துபாரும், சனகெரிப் ஜீவனுள்ள தேவனை நிந்திக்கும்படிக்குச் சொல்லியனுப்பின வார்த்தைகளையெல்லாம் கேளும்.
18. கர்த்தாவே, அசீரியா ராஜாக்கள் அந்த ஜாதிகளையும், அவர்கள் தேசத்தையும் நாசமாக்கி,
19. அவர்களுடைய தேவர்களை நெருப்பிலே போட்டுவிட்டது மெய்தான்; அவைகள் தேவர்கள் அல்லவே, மனுஷர் கைவேலையான மரமும் கல்லுந்தானே; ஆகையால் அவைகளை நீர்த்துளியாக்கினார்கள்.
20. இப்போதும் எங்கள் தேவனாகிய கர்த்தாவே, நீர் ஒருவரே கர்த்தர் என்று பூமியின் ராஜ்யங்களெல்லாம் அறியும்படிக்கு, எங்களை அவன் கைக்கு நீங்கலாக்கி இரட்சியும் என்று விண்ணப்பம்பண்ணினான்.
21. அப்பொழுது ஆமோத்சின் குமாரனாகிய ஏசாயா, எசேக்கியாவுக்குச் சொல்லியனுப்பினது: இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய கர்த்தர் உரைக்கிறது என்னவென்றால், அசீரியா ராஜாவாகிய சனகெரிபினிமித்தம் நீ என்னை நோக்கி விண்ணப்பம்பண்ணினாயே.
22. அவனைக்குறித்துக் கர்த்தர் சொல்லுகிற வசனமாவது: சீயோன் குமாரத்தியாகிய கன்னியாஸ்திரீ உன்னை இகழ்ந்து, உன்னைப் பரிகாசம்பண்ணுகிறாள்; எருசலேம் குமாரத்தி உன் பின்னாலே தலையைத் துலுக்குகிறாள்.
23. யாரை நிந்தித்துத் தூஷித்தாய்? யாருக்கு விரோதமாய் உன் சத்தத்தை உயர்த்தினாய்? நீ இஸ்ரவேலின் பரிசுத்தருக்கு விரோதமாய் அல்லவோ உன் கண்களை மேட்டிமையாய் ஏறெடுத்தாய்.
24. உன் ஊழியக்காரரைக்கொண்டு ஆண்டவரை நிந்தித்து: என் இரதங்களின் திரளினாலே நான் மலைகளின் கொடுமுடிகளுக்கும் லீபனோனின் சிகரங்களுக்கும் வந்து ஏறினேன்; அதின் உயரமான கேதுருமரங்களையும், உச்சிதமான தேவதாரு விருட்சங்களையும் நான் வெட்டி, உயர்ந்த அதின் கடைசி எல்லைமட்டும், அதின் செழுமையான வனமட்டும் வருவேன் என்றும்,
25. நான் கிணறு வெட்டித் தண்ணீர் குடித்தேன்; என் உள்ளங்காலினால் அரணிப்பான இடங்களின் அகழிகளையெல்லாம் வறளவும் பண்ணினேன் என்றும் சொன்னாய்.
26. நான் வெகுகாலத்துக்குமுன் அதை நியமித்து, பூர்வநாட்கள்முதல் அதைத் திட்டம்பண்ணினேன் என்பதை நீ கேட்டதில்லையோ? இப்பொழுது நீ அரணான பட்டணங்களைப் பாழான மண்மேடுகளாக்கும்படி நானே அதைச் சம்பவிக்கப்பண்ணினேன்.
27. அதினாலே அவைகளின் குடிகள் கையிளைத்தவர்களாகி, கலங்கி வெட்கப்பட்டு, வெளியின் பூண்டுக்கும், பச்சிலைக்கும், வீடுகளின்மேல் முளைக்கும் புல்லுக்கும் ஓங்கி வளருமுன் தீய்ந்துபோம் பயிருக்கும் சமானமானார்கள்.
28. உன் இருப்பையும், உன் போக்கையும், உன் வரவையும், நீ எனக்கு விரோதமாய்க் கொந்தளிக்கிறதையும் அறிவேன்.
29. நீ எனக்கு விரோதமாய்க் கொந்தளித்து, வீரியம்பேசினது என் செவிகளில் ஏறினபடியினாலே, நான் என் துறட்டை உன் மூக்கிலும், என் கடிவாளத்தை உன் வாயிலும் போட்டு, நீ வந்த வழியே உன்னைத் திரும்பப்பண்ணுவேன்.
30. உனக்கு அடையாளமாயிருப்பது என்னவென்றால்: இந்த வருஷத்திலே தப்பிப் பயிராகிறதையும், இரண்டாம் வருஷத்திலே தானாய் விளைகிறதையும் சாப்பிடுவீர்கள்; மூன்றாம் வருஷத்திலோ விதைத்து அறுத்து, திராட்சத்தோட்டங்களை நாட்டி, அவைகளின் கனிகளைப் புசிப்பீர்கள்.
31. யூதா வம்சத்தாரில் தப்பி மீந்திருக்கிறவர்கள் மறுபடியும் கீழே வேர்பற்றி மேலே கனிகொடுப்பார்கள்.
32. மீதியாயிருக்கிறவர்கள் எருசலேமிலும், தப்பினவர்கள் சீயோன் மலையிலுமிருந்து புறப்பபடுவார்கள்; சேனைகளுடைய கர்த்தரின் வைராக்கியம் இதைச் செய்யும்.
33. ஆகையால் கர்த்தர் அசீரியா ராஜாவைக்குறித்து: அவன் இந்த நகரத்துக்குள் பிரவேசிப்பதில்லை; இதின்மேல் அம்பு எய்வதுமில்லை; இதற்குமுன்பாகக் கேடகத்தோடே வருவதுமில்லை; இதற்கு எதிராகக் கொத்தளம்போடுவதுமில்லை.
34. அவன் இந்த நகரத்துக்குள் பிரவேசியாமல் தான் வந்தவழியே திரும்பிப்போவான்.
35. என்னிமித்தமும் என் தாசனாகிய தாவீதினிமித்தமும், நான் இந்த நகரத்தை இரட்சிக்கும்படிக்கு இதற்கு ஆதரவாயிருப்பேன் என்பதைக் கர்த்தர் உரைக்கிறார் என்று சொல்லியனுப்பினான்.
36. அப்பொழுது கர்த்தருடைய தூதன் புறப்பட்டு, அசீரியரின் பாளயத்தில் லட்சத்தெண்பத்தையாயிரம்பேரைச் சங்கரித்தான்; அதிகாலமே எழுந்திருக்கும்போது, இதோ, அவர்களெல்லாரும் செத்த பிரேதங்களாய்க் கிடந்தார்கள்.
37. அப்பொழுது அசீரியா ராஜாவாகிய சனகெரிப் பிரயாணப்பட்டுத் திரும்பிப்போய், நினிவேயில் இருந்துவிட்டான்.
38. அவன் தன் தேவனாகிய நிஸ்ரோகின் கோவிலிலே பணிந்துகொள்ளுகிறபோது, அவன் குமாரராகிய அத்ரமலேக்கும் சரேத்சேரும் அவனைப் பட்டயத்தினால் வெட்டிப்போட்டு, அரராத் தேசத்துக்குத் தப்பி ஓடிப்போனார்கள்; அவன் குமாரனாகிய எசரத்தோன் அவன் பட்டத்திற்கு வந்து அரசாண்டான்.
Isaiah-37 – esaya-37
1. rajavakiya esekkiya athaikkettapoothu than vasthirangkalaik kizhiththu, irattu utuththukkontu, karththarutaiya aalayaththil piravesiththu,
2. aramanai visarippukkaranakiya eliyakkeemaiyum, sampirathiyakiya sepnavaiyum, aasariyarkalin moopparaiyum, aamoothsin kumaranakiya esaya ennum theerkkatharisiyinitaththirku irattu utuththavarkalaka anuppinan.
3. ivarkal avanai nookki: inthanal nerukkamum, kantithamum, thooshanamum anupavikkira nal; pillaipperu nookkiyirukkirathu; peravoo pelan illai.
4. jeevanulla thevanai ninthikkumpati, aseeriya rajavakiya than aantavanal anuppappatta rapsakke sonna varththaikalai umathu thevanakiya karththar kettirukkirar; umathu thevanakiya karththar kettirukkira varththaikalinimiththam thantanaiseyvar; aakaiyal, innum meethiyayirukkiravarkalukkaka vinnappanyseyveeraka enru esekkiya sollassonnar enrarkal.
5. ivvithamay esekkiya rajavin oozhiyakkarar esayavinitaththil vanthu sonnarkal.
6. appozhuthu esaya avarkalainookki: aseeriya rajavin oozhiyakkarar ennaith thooshiththathum neer kettathumana varththaikalinale payappatatheyum.
7. ithoo, avan oru seythiyaikkettu, than thesaththukkuth thirumpuvatharkana aaviyai nan avanukkul anuppi, avanai avan thesaththile pattayaththal vizhappannuven enru karththar uraikkirar enpathai ungkal aantavanitaththil sollungkal enran.
8. aseeriya raja lakeesaivittup purappattan enru kelvippattu, rapsakke thirumpippooy, avan lipnavinmel yuththampannukirathaik kantan.
9. appozhuthu, eththiyooppiyavin rajavakiya thirakka ummootu yuththampannap purappattan enru sollak kelvippattan; athaik kettapoothu avan esekkiyavinitaththukku sthanapathikalai anuppi:
10. neengkal yoothavin rajavakiya esekkiyavukkus sollaventiyathu ennavenral, erusalem aseeriya rajavin kaiyil oppukkotukkappatuvathillai enru nee nampiyirukkira un thevan unnai eththavottathe.
11. ithoo, aseeriya rajakkal sakala thesangkalaiyum sangkariththa seythiyai nee kelvippattirukkiray; nee thappuvayoo?
12. en pithakkal azhiththuvitta koosanaiyum, aaranaiyum rethseppaiyum, thelasariliruntha ethenin puththiraraiyum avarkalutaiya thevarkal thappuviththathuntoo?
13. aamaththin rajavum, arpaththin rajavum, sepparvayeem ena eeva pattanangkalin rajavum engke enru sollungkal enrar.
14. esekkiya sthanapathikalin kaiyiliruntha nirupaththai vangki vasiththan; pinpu esekkiya karththarutaiya aalayaththirkup pooy athaik karththarukku munpaka viriththu,
15. karththarai nookki:
16. senaikalin karththave, kerupeenkalin maththiyil vasampannukira isravelin thevane, neer oruvare poomiyin rajyangkalukkellam thevananavar; neer vanaththaiyum poomiyaiyum untakkineer.
17. karththave, umathu seviyais sayththukkelum; karththave, neer umathu kankalaith thiranthuparum, sanakerip jeevanulla thevanai ninthikkumpatikkus solliyanuppina varththaikalaiyellam kelum.
18. karththave, aseeriya rajakkal antha jathikalaiyum, avarkal thesaththaiyum nasamakki,
19. avarkalutaiya thevarkalai neruppile poottuvittathu meythan; avaikal thevarkal allave, manushar kaivelaiyana maramum kallunthane; aakaiyal avaikalai neerththuliyakkinarkal.
20. ippoothum engkal thevanakiya karththave, neer oruvare karththar enru poomiyin rajyangkalellam ariyumpatikku, engkalai avan kaikku neengkalakki iratsiyum enru vinnappampanninan.
21. appozhuthu aamoothsin kumaranakiya esaya, esekkiyavukkus solliyanuppinathu: isravelin thevanakiya karththar uraikkirathu ennavenral, aseeriya rajavakiya sanakeripinimiththam nee ennai nookki vinnappampanninaye.
22. avanaikkuriththuk karththar sollukira vasanamavathu: seeyoon kumaraththiyakiya kanniyasthiree unnai ikazhnthu, unnaip parikasampannukiral; erusalem kumaraththi un pinnale thalaiyaith thulukkukiral.
23. yarai ninthiththuth thooshiththay? yarukku viroothamay un saththaththai uyarththinay? nee isravelin parisuththarukku viroothamay allavoo un kankalai mettimaiyay eretuththay.
24. un oozhiyakkararaikkontu aantavarai ninthiththu: en irathangkalin thiralinale nan malaikalin kotumutikalukkum leepanoonin sikarangkalukkum vanthu erinen; athin uyaramana kethurumarangkalaiyum, ussithamana thevatharu virutsangkalaiyum nan vetti, uyarntha athin kataisi ellaimattum, athin sezhumaiyana vanamattum varuven enrum,
25. nan kinaru vettith thanneer kutiththen; en ullangkalinal aranippana itangkalin akazhikalaiyellam varalavum panninen enrum sonnay.
26. nan vekukalaththukkumun athai niyamiththu, poorvanatkalmuthal athaith thittampanninen enpathai nee kettathillaiyoo? ippozhuthu nee aranana pattanangkalaip pazhana manmetukalakkumpati nane athais sampavikkappanninen.
27. athinale avaikalin kutikal kaiyilaiththavarkalaki, kalangki vetkappattu, veliyin poontukkum, passilaikkum, veetukalinmel mulaikkum pullukkum oongki valarumun theeynthupoom payirukkum samanamanarkal.
28. un iruppaiyum, un pookkaiyum, un varavaiyum, nee enakku viroothamayk konthalikkirathaiyum ariven.
29. nee enakku viroothamayk konthaliththu, veeriyampesinathu en sevikalil erinapatiyinale, nan en thurattai un mookkilum, en kativalaththai un vayilum poottu, nee vantha vazhiye unnaith thirumpappannuven.
30. unakku ataiyalamayiruppathu ennavenral: intha varushaththile thappip payirakirathaiyum, irantam varushaththile thanay vilaikirathaiyum sappituveerkal; moonram varushaththiloo vithaiththu aruththu, thiratsaththoottangkalai natti, avaikalin kanikalaip pusippeerkal.
31. yootha vamsaththaril thappi meenthirukkiravarkal marupatiyum keezhe verparri mele kanikotupparkal.
32. meethiyayirukkiravarkal erusalemilum, thappinavarkal seeyoon malaiyilumirunthu purappapatuvarkal; senaikalutaiya karththarin vairakkiyam ithais seyyum.
33. aakaiyal karththar aseeriya rajavaikkuriththu: avan intha nakaraththukkul piravesippathillai; ithinmel ampu eyvathumillai; itharkumunpakak ketakaththoote varuvathumillai; itharku ethirakak koththalampootuvathumillai.
34. avan intha nakaraththukkul piravesiyamal than vanthavazhiye thirumpippoovan.
35. ennimiththamum en thasanakiya thaveethinimiththamum, nan intha nakaraththai iratsikkumpatikku itharku aatharavayiruppen enpathaik karththar uraikkirar enru solliyanuppinan.
36. appozhuthu karththarutaiya thoothan purappattu, aseeriyarin palayaththil latsaththenpaththaiyayiramperais sangkariththan; athikalame ezhunthirukkumpoothu, ithoo, avarkalellarum seththa pirethangkalayk kitantharkal.
37. appozhuthu aseeriya rajavakiya sanakerip pirayanappattuth thirumpippooy, niniveyil irunthuvittan.
38. avan than thevanakiya nisrookin koovilile paninthukollukirapoothu, avan kumararakiya athramalekkum sarethserum avanaip pattayaththinal vettippoottu, ararath thesaththukkuth thappi ootippoonarkal; avan kumaranakiya esaraththoon avan pattaththirku vanthu arasantan.
Isaiah-37 – ஏசாயா-37
Isaiah-37 – esaya-37
1. ராஜாவாகிய எசேக்கியா அதைக்கேட்டபோது தன் வஸ்திரங்களைக் கிழித்து, இரட்டு உடுத்துக்கொண்டு, கர்த்தருடைய ஆலயத்தில் பிரவேசித்து,
1. rajavakiya esekkiya athaikkettapoothu than vasthirangkalaik kizhiththu, irattu utuththukkontu, karththarutaiya aalayaththil piravesiththu,
2. அரமனை விசாரிப்புக்காரனாகிய எலியாக்கீமையும், சம்பிரதியாகிய செப்னாவையும், ஆசாரியர்களின் மூப்பரையும், ஆமோத்சின் குமாரனாகிய ஏசாயா என்னும் தீர்க்கதரிசியினிடத்திற்கு இரட்டு உடுத்தவர்களாக அனுப்பினான்.
2. aramanai visarippukkaranakiya eliyakkeemaiyum, sampirathiyakiya sepnavaiyum, aasariyarkalin moopparaiyum, aamoothsin kumaranakiya esaya ennum theerkkatharisiyinitaththirku irattu utuththavarkalaka anuppinan.
3. இவர்கள் அவனை நோக்கி: இந்தநாள் நெருக்கமும், கண்டிதமும், தூஷணமும் அநுபவிக்கிற நாள்; பிள்ளைப்பேறு நோக்கியிருக்கிறது; பெறவோ பெலன் இல்லை.
3. ivarkal avanai nookki: inthanal nerukkamum, kantithamum, thooshanamum anupavikkira nal; pillaipperu nookkiyirukkirathu; peravoo pelan illai.
4. ஜீவனுள்ள தேவனை நிந்திக்கும்படி, அசீரியா ராஜாவாகிய தன் ஆண்டவனால் அனுப்பப்பட்ட ரப்சாக்கே சொன்ன வார்த்தைகளை உமது தேவனாகிய கர்த்தர் கேட்டிருக்கிறார்; உமது தேவனாகிய கர்த்தர் கேட்டிருக்கிற வார்த்தைகளினிமித்தம் தண்டனைசெய்வார்; ஆகையால், இன்னும் மீதியாயிருக்கிறவர்களுக்காக விண்ணப்பஞ்செய்வீராக என்று எசேக்கியா சொல்லச்சொன்னார் என்றார்கள்.
4. jeevanulla thevanai ninthikkumpati, aseeriya rajavakiya than aantavanal anuppappatta rapsakke sonna varththaikalai umathu thevanakiya karththar kettirukkirar; umathu thevanakiya karththar kettirukkira varththaikalinimiththam thantanaiseyvar; aakaiyal, innum meethiyayirukkiravarkalukkaka vinnappanyseyveeraka enru esekkiya sollassonnar enrarkal.
5. இவ்விதமாய் எசேக்கியா ராஜாவின் ஊழியக்காரர் ஏசாயாவினிடத்தில் வந்து சொன்னார்கள்.
5. ivvithamay esekkiya rajavin oozhiyakkarar esayavinitaththil vanthu sonnarkal.
6. அப்பொழுது ஏசாயா அவர்களைநோக்கி: அசீரியா ராஜாவின் ஊழியக்காரர் என்னைத் தூஷித்ததும் நீர் கேட்டதுமான வார்த்தைகளினாலே பயப்படாதேயும்.
6. appozhuthu esaya avarkalainookki: aseeriya rajavin oozhiyakkarar ennaith thooshiththathum neer kettathumana varththaikalinale payappatatheyum.
7. இதோ, அவன் ஒரு செய்தியைக்கேட்டு, தன் தேசத்துக்குத் திரும்புவதற்கான ஆவியை நான் அவனுக்குள் அனுப்பி, அவனை அவன் தேசத்திலே பட்டயத்தால் விழப்பண்ணுவேன் என்று கர்த்தர் உரைக்கிறார் என்பதை உங்கள் ஆண்டவனிடத்தில் சொல்லுங்கள் என்றான்.
7. ithoo, avan oru seythiyaikkettu, than thesaththukkuth thirumpuvatharkana aaviyai nan avanukkul anuppi, avanai avan thesaththile pattayaththal vizhappannuven enru karththar uraikkirar enpathai ungkal aantavanitaththil sollungkal enran.
8. அசீரியா ராஜா லாகீசைவிட்டுப் புறப்பட்டான் என்று கேள்விப்பட்டு, ரப்சாக்கே திரும்பிப்போய், அவன் லிப்னாவின்மேல் யுத்தம்பண்ணுகிறதைக் கண்டான்.
8. aseeriya raja lakeesaivittup purappattan enru kelvippattu, rapsakke thirumpippooy, avan lipnavinmel yuththampannukirathaik kantan.
9. அப்பொழுது, எத்தியோப்பியாவின் ராஜாவாகிய திராக்கா உம்மோடு யுத்தம்பண்ணப் புறப்பட்டான் என்று சொல்லக் கேள்விப்பட்டான்; அதைக் கேட்டபோது அவன் எசேக்கியாவினிடத்துக்கு ஸ்தானாபதிகளை அனுப்பி:
9. appozhuthu, eththiyooppiyavin rajavakiya thirakka ummootu yuththampannap purappattan enru sollak kelvippattan; athaik kettapoothu avan esekkiyavinitaththukku sthanapathikalai anuppi:
10. நீங்கள் யூதாவின் ராஜாவாகிய எசேக்கியாவுக்குச் சொல்லவேண்டியது என்னவென்றால், எருசலேம் அசீரியா ராஜாவின் கையில் ஒப்புக்கொடுக்கப்படுவதில்லை என்று நீ நம்பியிருக்கிற உன் தேவன் உன்னை எத்தவொட்டாதே.
10. neengkal yoothavin rajavakiya esekkiyavukkus sollaventiyathu ennavenral, erusalem aseeriya rajavin kaiyil oppukkotukkappatuvathillai enru nee nampiyirukkira un thevan unnai eththavottathe.
11. இதோ, அசீரியா ராஜாக்கள் சகல தேசங்களையும் சங்கரித்த செய்தியை நீ கேள்விப்பட்டிருக்கிறாய்; நீ தப்புவாயோ?
11. ithoo, aseeriya rajakkal sakala thesangkalaiyum sangkariththa seythiyai nee kelvippattirukkiray; nee thappuvayoo?
12. என் பிதாக்கள் அழித்துவிட்ட கோசானையும், ஆரானையும் ரேத்சேப்பையும், தெலாசாரிலிருந்த ஏதேனின் புத்திரரையும் அவர்களுடைய தேவர்கள் தப்புவித்ததுண்டோ?
12. en pithakkal azhiththuvitta koosanaiyum, aaranaiyum rethseppaiyum, thelasariliruntha ethenin puththiraraiyum avarkalutaiya thevarkal thappuviththathuntoo?
13. ஆமாத்தின் ராஜாவும், அர்பாத்தின் ராஜாவும், செப்பர்வாயீம் ஏனா ஈவா பட்டணங்களின் ராஜாவும் எங்கே என்று சொல்லுங்கள் என்றார்.
13. aamaththin rajavum, arpaththin rajavum, sepparvayeem ena eeva pattanangkalin rajavum engke enru sollungkal enrar.
14. எசேக்கியா ஸ்தானாபதிகளின் கையிலிருந்த நிருபத்தை வாங்கி வாசித்தான்; பின்பு எசேக்கியா கர்த்தருடைய ஆலயத்திற்குப் போய் அதைக் கர்த்தருக்கு முன்பாக விரித்து,
14. esekkiya sthanapathikalin kaiyiliruntha nirupaththai vangki vasiththan; pinpu esekkiya karththarutaiya aalayaththirkup pooy athaik karththarukku munpaka viriththu,
15. கர்த்தரை நோக்கி:
15. karththarai nookki:
16. சேனைகளின் கர்த்தாவே, கேருபீன்களின் மத்தியில் வாசம்பண்ணுகிற இஸ்ரவேலின் தேவனே, நீர் ஒருவரே பூமியின் ராஜ்யங்களுக்கெல்லாம் தேவனானவர்; நீர் வானத்தையும் பூமியையும் உண்டாக்கினீர்.
16. senaikalin karththave, kerupeenkalin maththiyil vasampannukira isravelin thevane, neer oruvare poomiyin rajyangkalukkellam thevananavar; neer vanaththaiyum poomiyaiyum untakkineer.
17. கர்த்தாவே, உமது செவியைச் சாய்த்துக்கேளும்; கர்த்தாவே, நீர் உமது கண்களைத் திறந்துபாரும், சனகெரிப் ஜீவனுள்ள தேவனை நிந்திக்கும்படிக்குச் சொல்லியனுப்பின வார்த்தைகளையெல்லாம் கேளும்.
17. karththave, umathu seviyais sayththukkelum; karththave, neer umathu kankalaith thiranthuparum, sanakerip jeevanulla thevanai ninthikkumpatikkus solliyanuppina varththaikalaiyellam kelum.
18. கர்த்தாவே, அசீரியா ராஜாக்கள் அந்த ஜாதிகளையும், அவர்கள் தேசத்தையும் நாசமாக்கி,
18. karththave, aseeriya rajakkal antha jathikalaiyum, avarkal thesaththaiyum nasamakki,
19. அவர்களுடைய தேவர்களை நெருப்பிலே போட்டுவிட்டது மெய்தான்; அவைகள் தேவர்கள் அல்லவே, மனுஷர் கைவேலையான மரமும் கல்லுந்தானே; ஆகையால் அவைகளை நீர்த்துளியாக்கினார்கள்.
19. avarkalutaiya thevarkalai neruppile poottuvittathu meythan; avaikal thevarkal allave, manushar kaivelaiyana maramum kallunthane; aakaiyal avaikalai neerththuliyakkinarkal.
20. இப்போதும் எங்கள் தேவனாகிய கர்த்தாவே, நீர் ஒருவரே கர்த்தர் என்று பூமியின் ராஜ்யங்களெல்லாம் அறியும்படிக்கு, எங்களை அவன் கைக்கு நீங்கலாக்கி இரட்சியும் என்று விண்ணப்பம்பண்ணினான்.
20. ippoothum engkal thevanakiya karththave, neer oruvare karththar enru poomiyin rajyangkalellam ariyumpatikku, engkalai avan kaikku neengkalakki iratsiyum enru vinnappampanninan.
21. அப்பொழுது ஆமோத்சின் குமாரனாகிய ஏசாயா, எசேக்கியாவுக்குச் சொல்லியனுப்பினது: இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய கர்த்தர் உரைக்கிறது என்னவென்றால், அசீரியா ராஜாவாகிய சனகெரிபினிமித்தம் நீ என்னை நோக்கி விண்ணப்பம்பண்ணினாயே.
21. appozhuthu aamoothsin kumaranakiya esaya, esekkiyavukkus solliyanuppinathu: isravelin thevanakiya karththar uraikkirathu ennavenral, aseeriya rajavakiya sanakeripinimiththam nee ennai nookki vinnappampanninaye.
22. அவனைக்குறித்துக் கர்த்தர் சொல்லுகிற வசனமாவது: சீயோன் குமாரத்தியாகிய கன்னியாஸ்திரீ உன்னை இகழ்ந்து, உன்னைப் பரிகாசம்பண்ணுகிறாள்; எருசலேம் குமாரத்தி உன் பின்னாலே தலையைத் துலுக்குகிறாள்.
22. avanaikkuriththuk karththar sollukira vasanamavathu: seeyoon kumaraththiyakiya kanniyasthiree unnai ikazhnthu, unnaip parikasampannukiral; erusalem kumaraththi un pinnale thalaiyaith thulukkukiral.
23. யாரை நிந்தித்துத் தூஷித்தாய்? யாருக்கு விரோதமாய் உன் சத்தத்தை உயர்த்தினாய்? நீ இஸ்ரவேலின் பரிசுத்தருக்கு விரோதமாய் அல்லவோ உன் கண்களை மேட்டிமையாய் ஏறெடுத்தாய்.
23. yarai ninthiththuth thooshiththay? yarukku viroothamay un saththaththai uyarththinay? nee isravelin parisuththarukku viroothamay allavoo un kankalai mettimaiyay eretuththay.
24. உன் ஊழியக்காரரைக்கொண்டு ஆண்டவரை நிந்தித்து: என் இரதங்களின் திரளினாலே நான் மலைகளின் கொடுமுடிகளுக்கும் லீபனோனின் சிகரங்களுக்கும் வந்து ஏறினேன்; அதின் உயரமான கேதுருமரங்களையும், உச்சிதமான தேவதாரு விருட்சங்களையும் நான் வெட்டி, உயர்ந்த அதின் கடைசி எல்லைமட்டும், அதின் செழுமையான வனமட்டும் வருவேன் என்றும்,
24. un oozhiyakkararaikkontu aantavarai ninthiththu: en irathangkalin thiralinale nan malaikalin kotumutikalukkum leepanoonin sikarangkalukkum vanthu erinen; athin uyaramana kethurumarangkalaiyum, ussithamana thevatharu virutsangkalaiyum nan vetti, uyarntha athin kataisi ellaimattum, athin sezhumaiyana vanamattum varuven enrum,
25. நான் கிணறு வெட்டித் தண்ணீர் குடித்தேன்; என் உள்ளங்காலினால் அரணிப்பான இடங்களின் அகழிகளையெல்லாம் வறளவும் பண்ணினேன் என்றும் சொன்னாய்.
25. nan kinaru vettith thanneer kutiththen; en ullangkalinal aranippana itangkalin akazhikalaiyellam varalavum panninen enrum sonnay.
26. நான் வெகுகாலத்துக்குமுன் அதை நியமித்து, பூர்வநாட்கள்முதல் அதைத் திட்டம்பண்ணினேன் என்பதை நீ கேட்டதில்லையோ? இப்பொழுது நீ அரணான பட்டணங்களைப் பாழான மண்மேடுகளாக்கும்படி நானே அதைச் சம்பவிக்கப்பண்ணினேன்.
26. nan vekukalaththukkumun athai niyamiththu, poorvanatkalmuthal athaith thittampanninen enpathai nee kettathillaiyoo? ippozhuthu nee aranana pattanangkalaip pazhana manmetukalakkumpati nane athais sampavikkappanninen.
27. அதினாலே அவைகளின் குடிகள் கையிளைத்தவர்களாகி, கலங்கி வெட்கப்பட்டு, வெளியின் பூண்டுக்கும், பச்சிலைக்கும், வீடுகளின்மேல் முளைக்கும் புல்லுக்கும் ஓங்கி வளருமுன் தீய்ந்துபோம் பயிருக்கும் சமானமானார்கள்.
27. athinale avaikalin kutikal kaiyilaiththavarkalaki, kalangki vetkappattu, veliyin poontukkum, passilaikkum, veetukalinmel mulaikkum pullukkum oongki valarumun theeynthupoom payirukkum samanamanarkal.
28. உன் இருப்பையும், உன் போக்கையும், உன் வரவையும், நீ எனக்கு விரோதமாய்க் கொந்தளிக்கிறதையும் அறிவேன்.
28. un iruppaiyum, un pookkaiyum, un varavaiyum, nee enakku viroothamayk konthalikkirathaiyum ariven.
29. நீ எனக்கு விரோதமாய்க் கொந்தளித்து, வீரியம்பேசினது என் செவிகளில் ஏறினபடியினாலே, நான் என் துறட்டை உன் மூக்கிலும், என் கடிவாளத்தை உன் வாயிலும் போட்டு, நீ வந்த வழியே உன்னைத் திரும்பப்பண்ணுவேன்.
29. nee enakku viroothamayk konthaliththu, veeriyampesinathu en sevikalil erinapatiyinale, nan en thurattai un mookkilum, en kativalaththai un vayilum poottu, nee vantha vazhiye unnaith thirumpappannuven.
30. உனக்கு அடையாளமாயிருப்பது என்னவென்றால்: இந்த வருஷத்திலே தப்பிப் பயிராகிறதையும், இரண்டாம் வருஷத்திலே தானாய் விளைகிறதையும் சாப்பிடுவீர்கள்; மூன்றாம் வருஷத்திலோ விதைத்து அறுத்து, திராட்சத்தோட்டங்களை நாட்டி, அவைகளின் கனிகளைப் புசிப்பீர்கள்.
30. unakku ataiyalamayiruppathu ennavenral: intha varushaththile thappip payirakirathaiyum, irantam varushaththile thanay vilaikirathaiyum sappituveerkal; moonram varushaththiloo vithaiththu aruththu, thiratsaththoottangkalai natti, avaikalin kanikalaip pusippeerkal.
31. யூதா வம்சத்தாரில் தப்பி மீந்திருக்கிறவர்கள் மறுபடியும் கீழே வேர்பற்றி மேலே கனிகொடுப்பார்கள்.
31. yootha vamsaththaril thappi meenthirukkiravarkal marupatiyum keezhe verparri mele kanikotupparkal.
32. மீதியாயிருக்கிறவர்கள் எருசலேமிலும், தப்பினவர்கள் சீயோன் மலையிலுமிருந்து புறப்பபடுவார்கள்; சேனைகளுடைய கர்த்தரின் வைராக்கியம் இதைச் செய்யும்.
32. meethiyayirukkiravarkal erusalemilum, thappinavarkal seeyoon malaiyilumirunthu purappapatuvarkal; senaikalutaiya karththarin vairakkiyam ithais seyyum.
33. ஆகையால் கர்த்தர் அசீரியா ராஜாவைக்குறித்து: அவன் இந்த நகரத்துக்குள் பிரவேசிப்பதில்லை; இதின்மேல் அம்பு எய்வதுமில்லை; இதற்குமுன்பாகக் கேடகத்தோடே வருவதுமில்லை; இதற்கு எதிராகக் கொத்தளம்போடுவதுமில்லை.
33. aakaiyal karththar aseeriya rajavaikkuriththu: avan intha nakaraththukkul piravesippathillai; ithinmel ampu eyvathumillai; itharkumunpakak ketakaththoote varuvathumillai; itharku ethirakak koththalampootuvathumillai.
34. அவன் இந்த நகரத்துக்குள் பிரவேசியாமல் தான் வந்தவழியே திரும்பிப்போவான்.
34. avan intha nakaraththukkul piravesiyamal than vanthavazhiye thirumpippoovan.
35. என்னிமித்தமும் என் தாசனாகிய தாவீதினிமித்தமும், நான் இந்த நகரத்தை இரட்சிக்கும்படிக்கு இதற்கு ஆதரவாயிருப்பேன் என்பதைக் கர்த்தர் உரைக்கிறார் என்று சொல்லியனுப்பினான்.
35. ennimiththamum en thasanakiya thaveethinimiththamum, nan intha nakaraththai iratsikkumpatikku itharku aatharavayiruppen enpathaik karththar uraikkirar enru solliyanuppinan.
36. அப்பொழுது கர்த்தருடைய தூதன் புறப்பட்டு, அசீரியரின் பாளயத்தில் லட்சத்தெண்பத்தையாயிரம்பேரைச் சங்கரித்தான்; அதிகாலமே எழுந்திருக்கும்போது, இதோ, அவர்களெல்லாரும் செத்த பிரேதங்களாய்க் கிடந்தார்கள்.
36. appozhuthu karththarutaiya thoothan purappattu, aseeriyarin palayaththil latsaththenpaththaiyayiramperais sangkariththan; athikalame ezhunthirukkumpoothu, ithoo, avarkalellarum seththa pirethangkalayk kitantharkal.
37. அப்பொழுது அசீரியா ராஜாவாகிய சனகெரிப் பிரயாணப்பட்டுத் திரும்பிப்போய், நினிவேயில் இருந்துவிட்டான்.
37. appozhuthu aseeriya rajavakiya sanakerip pirayanappattuth thirumpippooy, niniveyil irunthuvittan.
38. அவன் தன் தேவனாகிய நிஸ்ரோகின் கோவிலிலே பணிந்துகொள்ளுகிறபோது, அவன் குமாரராகிய அத்ரமலேக்கும் சரேத்சேரும் அவனைப் பட்டயத்தினால் வெட்டிப்போட்டு, அரராத் தேசத்துக்குத் தப்பி ஓடிப்போனார்கள்; அவன் குமாரனாகிய எசரத்தோன் அவன் பட்டத்திற்கு வந்து அரசாண்டான்.
38. avan than thevanakiya nisrookin koovilile paninthukollukirapoothu, avan kumararakiya athramalekkum sarethserum avanaip pattayaththinal vettippoottu, ararath thesaththukkuth thappi ootippoonarkal; avan kumaranakiya esaraththoon avan pattaththirku vanthu arasantan.